送陳章甫 — بدرقهٔ چن ژانگ‌فو (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ماهِ چهارم، بادِ جنوب، جو زرد شده؛ گل‌های عناب هنوز نریخته و سایهٔ پائولونیا دراز است.•四月南風大麥黃，棗花未落桐陰長。
2. 2کوهِ سبز را بامدادان وداع گفتی و شامگاه باز می‌بینی؛ اسب شیهه‌کشان از در بیرون می‌رود و یادِ زادگاه می‌کند.•青山朝別暮還見，嘶馬出門思舊鄉。
3. 3چن چه بی‌پروا و راست‌قامت است! ریشِ پیچیده، ابروی ببری و پیشانیِ پهن.•陳侯立身何坦蕩，虯鬚虎眉仍大顙。
4. 4در شکمش ده هزار طومار کتاب دارد، و نمی‌خواهد در میانِ علف‌زار سر فرود آورد.•腹中貯書一萬卷，不肯低頭在草莽。
5. 5در دروازهٔ شرقی باده خرید و به ما نوشاند؛ دلش ده هزار کار را سبک‌تر از پرِ غازِ وحشی می‌شمارد.•東門酤酒飲我曹，心輕萬事如鴻毛。
6. 6مست می‌خوابد و نمی‌داند که روز به شام رسید؛ گاهی بیهوده به ابرِ تنهای بلند می‌نگرد.•醉臥不知白日暮，有時空望孤雲高。
7. 7موج‌های رودِ بزرگ تا آسمان سیاه‌اند؛ در گذرگاه قایق ایستاده و نمی‌توان گذشت.•長河浪頭連天黑，津口停舟渡不得。
8. 8مسافرِ سرزمینِ ژنگ هنوز به خانه نرسیده، و رهروِ لوئویانگ بیهوده آه می‌کشد.•鄭國遊人未及家，洛陽行子空嘆息。
9. 9شنیده‌ام در جنگلِ زادگاهت آشنایان بسیارند؛ دیروز منصب را رها کردی، امروز چگونه‌ای؟•聞道故林相識多，罷官昨日今如何。