聽董大彈胡笳聲兼寄語弄房給事 — شنیدنِ نوای هوجیای دونگ دا، و پیامی به فانگ (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دخترِ تسای در روزگارِ کهن نوای هوجیا را ساخت؛ هر نواختن هجده بند داشت.•蔡女昔造胡笳聲，一彈一十有八拍。
2. 2هون‌ها اشک ریختند تا علفِ مرز خیس شد، و فرستادهٔ هان دل‌شکسته روبه‌روی بازگردنده ایستاد.•胡人落淚沾邊草，漢使斷腸對歸客。
3. 3پاسگاه‌های کهن خاکستری‌اند و آتش‌های دیده‌بانی سرد؛ بیابانِ بزرگ تیره است و برف سپید می‌بارد.•古戍蒼蒼烽火寒，大荒沉沉飛雪白。
4. 4نخست سیمِ شانگ را نواخت و سپس جیائو و یو را؛ برگ‌های پاییزیِ چهار سو هراسان خش‌خش کردند.•先拂商弦后角羽，四郊秋葉驚摵摵。
5. 5استاد دونگ با جانِ خدایان پیوند دارد؛ از کوه‌های ژرف، پریان دزدانه به شنیدن آمدند.•董夫子，通神明，深山竊聽來妖精。
6. 6آهسته و تند، همه به فرمانِ دستش است؛ می‌رود و بازمی‌گردد، گویی احساس دارد.•言遲更速皆應手，將往復旋如有情。
7. 7در کوهِ تهی صد پرنده پراکنده می‌شوند و باز گرد می‌آیند؛ ابرهای ده‌هزار فرسنگی گاه تیره‌اند و گاه آفتابی.•空山百鳥散還合，萬里浮雲陰且晴。
8. 8چون جوجه‌غازی که شبانه دسته را گم کرده و جیغ می‌کشد، چون فریادِ بریده‌بریدهٔ کودکِ هون که مادرش را می‌خواهد.•嘶酸雛雁失羣夜，斷絕胡兒戀母聲。
9. 9رودها برایش موج‌ها را آرام کردند، و پرندگان نیز از خواندن بازایستادند.•川爲靜其波，鳥亦罷其鳴。
10. 10قبیلهٔ ووسون، که زادگاهشان دور است؛ و از گرد و خاکِ لهاسا اندوه و شکوه برمی‌خیزد.•烏孫部落家鄉遠，邏娑沙塵哀怨生。
11. 11نوای پنهان ناگهان دگرگون می‌شود و می‌پراکند؛ بادِ بلند در جنگل می‌وزد و باران بر سفالِ بام می‌ریزد.•幽音變調忽飄灑，長風吹林雨墮瓦。
12. 12چشمه‌ای جهنده با خش‌خش بر سرِ درختان می‌پرد، و آهوانِ وحشی با بانگ تا زیرِ تالار می‌دوند.•迸泉颯颯飛木末，野鹿呦呦走堂下。
13. 13شهرِ چانگ‌آن به دیوارِ شرقیِ کاخ پیوسته است، و برکهٔ ققنوس روبه‌روی دروازهٔ مشبکِ سبز.•長安城連東掖垣，鳳凰池對青瑣門。
14. 14آن قریحهٔ والا از نام و سود گذشته است؛ روز و شب چشم به راهِ تو دارد که ساز در آغوش بیایی.•高才脫略名與利，日夕望君抱琴至。