荅高三十五留別便呈于十一 — پاسخ به گائو، سی‌وپنجمین، که وداع‌نامه‌ای گذاشته بود، و هم‌زمان برای یو، یازدهمین (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بارها تو را به نام فرزانه و نیک‌مرد پیشنهاد کردند و هیچ‌گاه نپذیرفتی؛ خانه‌ات نزدیکِ چِن‌لیو بود و به دیدارِ پیرانِ کهن می‌رفتی.•累薦賢良皆不就，家近陳留訪耆舊。
2. 2هرچند هان کانگ هنوز در جهانِ مردمان بود، وانگ با سرانجام آرزوی پنهان شدن در غارِ کوه را داشت.•韓康雖復在人間，王霸終思隱巖竇。
3. 3آبِ سرد و زلالِ آبگیر سبزیِ باغت را آبیاری می‌کرد، و در برابرِ ده‌هزار چیز و رودِ نیلگون، دلت آرام بود.•清冷池水灌園蔬，萬物滄江心澹如。
4. 4زن و فرزندانت در شادی همراهِ آن پنج بید بودند، و ابر و کوه، تا پیری، رو به یک تخت کتاب.•妻子歡同五株柳，雲山老對一牀書。
5. 5دیروز در دیوانِ عرض‌حال سه وزیرِ بزرگ را دیدی، و فرمانروای روشن جامه‌ای بخشید و تو را به کارگزاری فرستاد.•昨日公車見三事，明君賜衣遣爲吏。
6. 6مهرِ دیوانی را چنان در بر گرفتی که دفترِ ولایت را نهراساند، و تازه از درگاهِ کاخ، منتظرِ فرمان آمده‌ای.•懷章不使郡邸驚，待詔初從闕庭至。
7. 7تو که از بن آزاده و بی‌بند بودی، اکنون سر فرود آورده‌ای و مقام گرفته‌ای — این چرا؟•散誕由來自不羈，低頭授職爾何爲。
8. 8در زادگاهت کلاهِ سیاهِ حریرین بر دیوار آویخته است، و در سرای دیوانی، بر کلاهِ سپیدِ گوشه‌نشینی‌ات غبار نشسته.•故園壁挂烏紗帽，官舍塵生白接䍦。
9. 9به یو لینگ‌زی نامه‌ای خاموش می‌فرستم: خار و خاشاک تنت را پوشانده، چرا به خدمت نمی‌آیی؟•寄書寂寂於陵子，蓬蒿沒身胡不仕。
10. 10با آشِ علفِ هرز و جامهٔ زبر، میانِ دیوارهای کلبه، پایانِ سال برای دوستِ دیرین مایهٔ شرمساری خواهد بود.•藜羹被褐環堵中，歲晚將貽故人恥。