吊严陵 — سوگِ یان‌لینگ (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عطرِ ارکیده و گیاهِ هوی روان است؛ مد در کنارِ جزیرهٔ تنها آرام گرفته و مرغانِ دریایی هراسان چون برف پراکنده می‌شوند.•蕙兰香泛，孤屿潮平，惊鸥散雪。
2. 2پیچان و پیوسته، رنگِ پاییزِ رودِ زلال را درهم می‌شکنند.•迤逦点破，澄江秋色。
3. 3مهِ شامگاهی تازه گرد می‌آید و بارانِ پراکنده تازه بند آمده؛ قله‌های هزارپاییِ نیلی را رنگ زده‌اند.•暝霭向敛，疏雨乍收，染出蓝峰千尺。
4. 4دودِ تنهای کلبهٔ ماهیگیر شن‌زارِ سرد را در بر گرفته است.•渔舍孤烟锁寒碛。
5. 5بادبانِ سبزِ قایقِ مرغ‌نقش را زود می‌گشایند و کنارِ کرانهٔ ابرهای روشن پهلو می‌گیرند.•画鹢翠帆旋解，轻舣晴霞岸侧。
6. 6درست آنگاه که یادِ گذشته دلم را می‌سوزاند و دلتنگیِ زادگاه سخت جانکاه است،•正念往悲酸，怀乡惨切。
7. 7از کجا آوای نیِ چیانگ برمی‌خیزد؟•何处引羌笛。
8. 8دریغ و افسوس.•追惜。
9. 9آن روزگار، سرزمینِ زیبای فو‌چون بود؛ اکنون ماهیگیرگاهِ یان گوانگ تنها ردی تهی بر جای مانده است.•当时富春佳地，严光钓址空遗迹。
10. 10پس از آنکه ستارهٔ مهمان فرونشست، با قایقی کوچک روان شد، و نامی آزاده و آسوده در دفترها بر جای گذاشت.•华星沈后，扁舟泛去，萧洒闲名图籍。
11. 11جامِ وداع را برای سوگ برمی‌گیرم و سرانجام چشم می‌دوزم؛ دل می‌گسلد، جان می‌گدازد و اشک فرومی‌چکد.•离觞吊终寓目，意断魂消泪滴。
12. 12آسمانِ این غارِ پریان رو به شب می‌رود؛ بازمی‌نگرم: ابرِ شامگاهی، هزار ساله، سبز است.•渐洞天晚，回首暮云千古碧。