古風 三十二 — به شیوهٔ کهن — سی‌ودوم (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1روشو دمِ فلزینِ پاییز را سرد و سخت می‌کند؛ در منزلگاهِ غربی، ماهِ کمانی بر دریا می‌تابد.•蓐收肅金氣，西陸弦海月。
2. 2زنجره‌های پاییزی بر پلکان و ایوان فریاد می‌کشند؛ دیدنِ این‌ها اندوهم را بی‌پایان می‌کند.•秋蟬號階軒，感物憂不歇。
3. 3روزگارِ خوش سرانجام کجاست؟ گردشِ بزرگِ چرخِ هستی ناگهان فرومی‌رود.•良辰竟何許，大運有淪忽。
4. 4هوا سرد است و بادِ اندوه برمی‌خیزد؛ شب دراز شده و ستارگانِ بسیار فرونشسته‌اند.•天寒悲風生，夜久衆星沒。
5. 5دلم دردمند است و تابِ گفتن ندارم؛ سرودی سوگوار تا دمیدنِ سپیده می‌خوانم.•惻惻不忍言，哀歌逮明發。