送于十八應四子舉落第還嵩山 — بدرقهٔ یو، هجدهمین، که در آزمونِ «چهار فرزانه» ناکام ماند و به کوهِ سونگ بازگشت (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نیای ما در دَمِ آهنگریِ هستی دمید، و آسمان و آدمی به‌راستی انبوه و گسترده پدید آمدند.•吾祖吹橐籥，天人信森羅。
2. 2به ریشه بازگشتن یعنی به سرآغازِ ناب بازگشتن؛ همهٔ جنبندگان در هماهنگیِ نخستین شادمان‌اند.•歸根復太素，羣動熙元和。
3. 3آن چهار فرزانهٔ رخشان سخن را چون موج‌های خروشان می‌گستردند.•炎炎四真人，摛辯若濤波。
4. 4این روانی هرگز آرام نگرفت، و مکتب‌های یانگ و مو هر روز به رشته‌ای تازه بدل شدند.•交流無時寂，楊墨日成科。
5. 5تو آن متون را از بر خواندی، و هنرت را به رخ کشیدی که به‌راستی هنر فراوان داری.•夫子聞洛誦，誇才才固多。
6. 6زر که ناآرام بجهد، بی‌قدر شود؛ مسافرِ دیرینه ناکام می‌ماند.•爲金好踊躍，久客方蹉跎。
7. 7اگر راه را می‌شد بست و فروخت، پنج گوهر از کوه و رود لبریز می‌شد.•道可束賣之，五寶溢山河。
8. 8پندت می‌دهم به تپهٔ سونگ بازگرد، جامی بگشا و به شاخه‌های درختِ حیاط بنگر.•勸君還嵩丘，開酌盼庭柯。
9. 9اگر آن سه گلِ جاودانگی هنوز نریخته باشد، به هوای دل روزی به دیدارت خواهم آمد.•三花如未落，乘興一來過。