行路難·其二 — دشواریِ راه (دوم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1راهِ بزرگ چون آسمانِ نیلی گشاده است، تنها من راهِ برون‌شدن نمی‌یابم.•大道如青天，我獨不得出。
2. 2شرم دارم از دنباله‌روی جوانانِ چانگ‌آن که بر سرِ خروس‌جنگیِ سرخ و قرقاولِ سپید گلابی و شاه‌بلوط شرط می‌بندند.•羞逐長安社中兒，赤雞白雉賭梨慄。
3. 3بر شمشیر می‌کوبم و آوازی تلخ می‌خوانم؛ دامن‌کشان بر درگاهِ شاهزادگان رفتن به دلم نمی‌نشیند.•彈劍作歌奏苦聲，曳裾王門不稱情。
4. 4در بازارِ هوای‌یین بر هان شین خندیدند و بزرگانِ دربارِ هان بر جیا یی رشک بردند.•淮陰市井笑韓信，漢朝公卿忌賈生。
5. 5ندیدی که در گذشته خاندانِ یان گوئو وِی را گرامی داشت، با جاروب پیشِ پایش رفتند و فروتنی کردند و بدگمانی نداشتند؟•君不見昔時燕家重郭隗，擁篲折節無嫌猜。
6. 6جو شین و یوئه یی سپاسِ این مهر را دانستند و جگر و دل را نثار کردند و استعدادشان را به کار بستند.•劇辛樂毅感恩分，輸肝剖膽效英才。
7. 7استخوان‌های سپیدِ شاه جائو را علفِ هرز پیچیده است؛ دیگر چه کسی ایوانِ زر را می‌روبد؟•昭王白骨縈蔓草，誰人更掃黃金臺？
8. 8دشوار است راه؛ باید بازگشت!•行路難，歸去來！