行路難·其一 — دشواریِ راه (یکم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بادهٔ زلال در جامِ زرین، هر پیمانه ده هزار سکه؛ خوراکِ کمیاب در سینیِ یشمین، به ده هزار سکه می‌ارزد.•金樽清酒斗十千，玉盤珍羞直萬錢。
2. 2جام را کنار نهادم و چوبک‌ها را افکندم و نتوانستم خورد؛ شمشیر کشیدم و به چهار سو نگریستم و دلم سرگشته بود.•停杯投箸不能食，拔劍四顧心茫然。
3. 3خواستم از رودِ زرد بگذرم، یخ رود را بسته بود؛ خواستم بر کوهِ تای‌هانگ برآیم، برف کوه را پوشانده بود.•欲渡黃河冰塞川，將登太行雪滿山。
4. 4در فراغت قلاب بر جویبارِ سبز می‌افکنم، و ناگاه دوباره در رؤیا با قایق به کنارِ خورشید می‌روم.•閒來垂釣碧溪上，忽復乘舟夢日邊。
5. 5دشوار است راه! دشوار است راه! بس راه‌های دوشاخه؛ اکنون راهِ من کجاست؟•行路難！行路難！多歧路，今安在？
6. 6روزی خواهد آمد که بر بادِ بلند سوار شوم و موج‌ها را بشکافم؛ آن‌گاه بادبانِ ابرگون را برمی‌افرازم و از دریای پهناور می‌گذرم.•長風破浪會有時，直掛雲帆濟滄海。