行路難·其三 — دشواریِ راه (سوم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1گوش داری، در رودِ یینگ مشوی؛ دهان داری، سرخسِ کوهِ شوویانگ مخور.•有耳莫洗潁川水，有口莫食首陽蕨。
2. 2نورِ خویش را پنهان کن و با جهان درآمیز که بی‌نامی گرامی است؛ چه حاجت که بلندیِ تنهایی‌ات را با ابر و ماه بسنجی؟•含光混世貴無名，何用孤高比雲月？
3. 3از دیرباز فرزانگان و بزرگان را نگریسته‌ام: آنان که پس از کامیابی کناره نگرفتند همه جان باختند.•吾觀自古賢達人，功成不退皆殞身。
4. 4زی‌شو را سرانجام بر رودِ وو افکندند و چو یوان عاقبت خود را در کرانهٔ رودِ شیانگ انداخت.•子胥既棄吳江上，屈原終投湘水濱。
5. 5لو جی با آن همه استعداد مگر توانست خود را نگاه دارد؟ لی سی افسوس که زودتر عنانِ اسب نکشید.•陸機雄才豈自保？李斯稅駕苦不早。
6. 6آوای درنای هواتینگ را دیگر کجا می‌توان شنید؟ و بازِ خاکستریِ شانگ‌تسای را چه جای گفتن است؟•華亭鶴唳詎可聞？上蔡蒼鷹何足道？
7. 7ندیدی که جانگ هانِ وو را «آگاه از زندگی» خواندند؟ بادِ پاییز وزید و ناگاه هوای سفر به جیانگ‌دونگ کرد.•君不見吳中張翰稱達生，秋風忽憶江東行。
8. 8پس جامی در زندگی شادمانه بنوش؛ چه نیاز به نامِ هزارساله پس از مرگ؟•且樂生前一杯酒，何須身後千載名？