1. ۱تنها نه من ادیب سخندانمجنگاور و مبارز میدانم
2. ۲من هم حریف توپم و طیارههم آشنای چکش و سندانم
3. ۳در وقت بزم - بلبل دستانگودر روز رزم - رستم دستانم
4. ۴در دست من چو خامه بود شمشیرچون خامه است خنجر برّانم
5. ۵برّنده‌ام، از این چه عجب، چون منشمشیر دست فعله و دهقانم
6. ۶غرّنده‌ام، در این چه سخن، چو منبر ضد ظلم ضیغم غژمانم
7. ۷گو خصمم از ستاره فزون گرددغم نی، من آفتاب درخشانم
8. ۸کوهم، چه باک باشدم از طوفانبحرم، چه حاجت است به بارانم
9. ۹ورزیده است پنجه و بازویمتابیده است دنده و استخوانم
10. ۱۰سرها به وقت معرکه از دشمنچون گوی فتاده در خم چوگانم
11. ۱۱شد بارها چو کاوهٔ آهنگرضحاک ظلم بسته به زندانم
12. ۱۲من قهرمان لشکر مزدورممن پهلوان تودهٔ دهقانم
13. ۱۳بنهاده زندگی به کفم شمشیرتا مام لب گرفته ز پستانم
14. ۱۴سرنیزه خامه بود و مرکب خونمیدان کارزار - دبستانم
15. ۱۵نه گبر و نه یهود و نه عیسایینه کافرم، نه این که مسلمانم
16. ۱۶دنیا و صنف فعله و بازوهاملک من است و ملت و ایمانم
17. ۱۷گردن از این عقیده نمی‌پیچمبیرون کنند اگر که ز تن جانم
18. ۱۸چون بعضی از رجال سیاست‌بافآلوده نیست جامه و دامانم
19. ۱۹کافیست در محاکمه انصافمصافیست همچو آینه وجدانم
20. ۲۰بر مردی و درستی و بی‌باکیشاهد بود وقایع ایرانم
21. ۲۱هم انقلاب کوته تبریزمهم حادثات عمدهٔ تهرانم
22. ۲۲هم کار پرجسارت کرمانشاههم آن شجاعت قم و کاشانم
23. ۲۳دیروز آنچنان بدم و امروزدر دست فرقه خوبتر از آنم
24. ۲۴با این همه، غرور ندارم منزیرا نه خودپرست و نه نادانم
25. ۲۵دانم، که بیشتر ز همه کس منمحتاج فضل و دانش و عرفانم
26. ۲۶بیهوده نیست این، که چو می‌بینندگیرد حسد گلوی حسودانم