1. ۱بستند همرهان سوی یار و دیار بارجز من که دور مانده‌ام از یار و از دیار
2. ۲در آتشم ز فرقت یاران، که گفته‌انداز کاروان به جای نماند به غیر نار
3. ۳ای کاروان که بار دل و جان گرفته‌ایخوش می‌روی، برو، که خدایت نگاهدار
4. ۴راه وطن بگیر که این منزل غریبآب و هوای آن نبود بر تو سازگار
5. ۵ای بلبلان عاشق و ای طوطیان مستآن جا که یافتید به هند وصال بار
6. ۶یادی کنید از من گم‌کرده آشیاننامی برید از من دل‌خون داغدار
7. ۷عمری است کز جفای تو، ای چرخ زشت‌کیشدر حسرت گلی شده‌ام همنشین خار
8. ۸دانم چرا ستیزه کنی با من، ای فلکخواهی به زینهار تو آیم به اضطرار
9. ۹ای آسمان برو که تو عاجزتری ز منای چرخ دور شو که تو بیش از منی فگار
10. ۱۰تیغ ملال هر چه توانی به من بزنتیر هلاک هر چه بخواهی به من ببار
11. ۱۱من سخرهٔ تو نیستم، ای چرخ دون‌پرستمن طعمهٔ تو نیستم، ای گرگ لاشه‌خوار
12. ۱۲شمشیرم ار برهنه بمانم، مرا چه عیبشیرم اگر به سلسله باشم، چه احتقار؟
13. ۱۳بیچاره نیستم، به تهی‌دستی‌ام مبینطبعم خزینه‌ای است پر از در شاهوار
14. ۱۴رو می‌نهم به درگه یار، اینم آبروتن می‌زنم ز منت غیر، اینم افتخار
15. ۱۵هرگز نیازمند نگردد به هیچ کسآن جا که مرد بخرد تن می‌دهد به کار