1. ۱در محضر جمهور بهاری رده بستنداین داد زند: از چه تن غنچه بخستند
2. ۲گوید دگری: شاخ سمن از چه شکستندیاران زمستان، که حقیقت نپرستند
3. ۳بر جای گل آیا به چه قانون بنشستندای عدل اجل، کیفر از این طایفه بستان
4. ۴بلبل نه عبث نالهٔ غمناک برآوردهر درد و غمی داشت به دل، پاک برآورد
5. ۵حق دارد اگر بانگ بر افلاک برآوردوز کار خزان صد بدی و عاق برآورد
6. ۶گل بین که به تصدیق سر از خاک برآوردیعنی که خزان این همه خون ریخت به بستان
7. ۷قمری به فغان بر سر سرو سمن خویشدر ناله چکاوک به غم یاسمن خویش
8. ۸بلبل به نوا بر گل نازک‌بدن خویشمرغان همه، القصه، به فکر چمن خویش
9. ۹من نیز بنالم به هوای وطن خویشمن کم نیم از بلبل و ایران ز گلستان