1. ۱در غم آشیانه پیر شدمباقی از هستی‌ام همان نامی است
2. ۲مردم از غصه، این چه ایامی است!من که از این حیات سیر شدم
3. ۳گفتم، ار چند نیست بال و پرمنتوانم سوی چمن بپرم
4. ۴چنگ و منقار و سینه هست و سرمخیزخیزان تا به باغ می‌گذرم...
5. ۵چمن آمد ز دور در نظرمقوت آمد به زانو و کمرم
6. ۶لانه‌ای دید چشم‌های ترمچون رسیدم، که کباب شد جگرم
7. ۷دیدم، این نیست آشیان، دامی استآه... من باز هم اسیر شدم!