1. ۱موری، درنده و پر اشتهابود به موران دگر اژدها.
2. ۲گشته بسی مورچهٔ ناتوانخسته به دست ستمش، در جهان.
3. ۳او، به ضعیفان، همه جا چیره گشت،عقل وی از دود ظفر، خیره گشت.
4. ۴گفت: زمین چون که به من بنده شد،نوبت این گنبد چرخنده شد.
5. ۵بال برآرم، بپرم باشتاب،تا بشود تابع من آفتاب.
6. ۶آرزویش پر شده بر وی دمید،بین که خزنده سوی بالا پرید!
7. ۷کبرکنان، رو به فلک در شتاب،کز سر او، کرد گذر یک عقاب.
8. ۸باد پرش، بر سر آن مور خورد،مور نگونسار شد و جان سپرد.
9. ۹در هر جا، مورچه ای بود اسیر،گردید آزاد ز خصم شریر.
10. ۱۰شد مَثَل این قصه به هر نیک و بد:پر دمد از مور، چو مرگش رسد!
11. ۱۱نصرت فاشیسم، ورا کور کرد،فکر حذر، از سر وی دور کرد.
12. ۱۲رو سوی خورشید سُوِتی پرید؛شبهه در این نیست که مرگش رسید.
13. ۱۳خلق سُوِت، جمله مسلح شوند،یک دل و جان بر سر دشمن دوند.
14. ۱۴هست به هر مُلکی، قومی اسیر،می شود آزاد ز خصم شریر.