1. ۱با لب نازک، نگار، دست مرا می گزد،این ورق گل، چو خار، دست مرا می گزد.
2. ۲گر به نهان، پیش از این، قلب مرا می فشرد،یار، کنون آشکار، دست مرا می گزد.
3. ۳در دل من، دائماً تیر نظر می خلاند،مرده مگر دل، که یار، دست مرا می گزد؟
4. ۴چون سر خود را به شوق، بر سر دستش نهم،حس نکنم، گر که مار، دست مرا می گزد.
5. ۵بر سر کاغذ دوَد چون ز قلم نام او،خامه شود بی قرار، دست مرا می گزد.