1. ۱هر کس به کسی عاشق، من مایل جانانممهرش نرود از دل، گر آن که رود جانم
2. ۲باز آ ز درم روزی، تا نقد روان و دلدر عین تهیدستی در پای تو افشانم
3. ۳ای یار کمان‌ابرو، چشم از تو نمی‌پوشمدر دیده شود پیکان گر هر سر مژگانم
4. ۴سهل است گرفتن دل از جان و جهان، اماممکن نبود یک دم روی از تو بگردانم
5. ۵دریوزگی‌ات را من هرگز ندهم از کفبخشند به سلطانی گر ملک دو کیهانم
6. ۶از چنبر فرمانت هرگز نکشم گردنچون گوی زنی صد ره، گر با خم چوگانم
7. ۷سازم به قضای تو، راضی به رضای توآن را که طلبگاری، من در طلب آنم
8. ۸جور و ستمت، جانا، لطف است به جان منعاشق نیم ار خیزد از جور تو افغانم
9. ۹ای سست‌وفا، ما را سخت از نظر افکندیگر عهد شکستی تو، من بر سر پیمانم
10. ۱۰زان دم که شدم مجنون، نیکو صفتی گویندزان لیلی خرگاهی در ریگ بیابانم
11. ۱۱هر کس به رهی پویند، دیدار مهی جوینددر کشور آزادی من بندهٔ حیرانم
12. ۱۲حیران‌شه صاحبدل، کاندر چمن معنیاو را به ثناخوانی چون مرغ خوش‌الحانم
13. ۱۳پیر خردم خواند، استاد سخن، لیکندر مصطبهٔ عشقم چون طفل دبستانم
14. ۱۴این بس شرفم باشد کاندر بر اهل دلمشهور دو کیهانم، لاهوتی جانانم