1. ۱بیرون بیا ز پرده، بدر این حجاب حسن!بگذار تا که جلوه کند آفتاب حسن.
2. ۲زنجیر و بند، مسلک جمهور عشق نیست،کوتاه کرد زلف تو، خوش انقلاب حسن.
3. ۳گیسوی تاب داده چه حاجت، که روی تودل را به سوی خویش کشد بی طناب حسن.
4. ۴در هیچ کشوری، به دبستان عشق، نیستبی نام تو صحیفه ای اندر کتاب حسن.
5. ۵بردار پرده، باز کن آن روی ساده را،تا بنگرند اهل جهان آب و تاب حسن.
6. ۶در کنفرانس دلشدگان، صدر نام هاستنام بزرگوار تو، در انتخاب حسن.
7. ۷از انقلاب، پست شود هر توانگریالا مقام عشق و به غیر از جناب حسن.
8. ۸منطق، هزار مسئله حل می کند ولیکو آنچنان دهان که بگوید جواب حسن؟
9. ۹جمهور حسن، عالمی آباد کرد و ماندلاهوتی فلک زده تنها خراب حسن.