1. ۱به شادی نغمه کش، ای نی، نوای یار می آید؛به لب آ، گوش کن، ای جان، صدای یار می آید.
2. ۲اگر چون کودکان در جست و خیز آمد، مکن عیبش،به این حالت، دل از شوق لقای یار می آید.
3. ۳ز راهم دور شو دیگر طبیبا، درد من کم شد،نمی بینی که قاصد با دوای یار می آید؟
4. ۴من از دنیا فقط دیدار جانان آرزو دارم،نمی خواهم و گر خود، جان به جای یار می آید.
5. ۵بیا، تا زنده گردد دل ز لطفت ای صبا، کز تونفس چون می کشی، بوی وفای یار می آید.
6. ۶دلا، از عقدهٔ هجران مکن آه و فغان چندان،نگه کن نامهٔ مشکل گشای یار می آید.