1. ۱دلم را بی‌سبب آزرده و هستند چشمانتچه باید کرد؟ هم ترکند و هم مستند چشمانت
2. ۲تو هم ای یار شیرازی، چنین بر من چرا تازی؟مگر با لشکر چنگیز همدستند چشمانت؟
3. ۳چه سر است این که در مهر و وفا با عاشقان خودهر آن پیمان که بربستند، بشکستند چشمانت
4. ۴چه جادو بود این کز یک نظر، ای سرو سیمین‌برز روی گلرخان چشم مرا بستند چشمانت
5. ۵هزاران فتنه برپا خاست در اطراف حسن توبه زیر ابروان زان دم که بنشستند چشمانت
6. ۶دلم را از نظر یکباره افکندند با تهمتبلی بیچاره را بیهوده بشکستند چشمانت
7. ۷به تیرت گرچه مردم، لیک چشم از آن نگرداندمبر این دعوی شهود زنده‌ای هستند چشمانت
8. ۸شود روزی که روی یار را بینند و من بینمکه لاهوتی، ز درد هجر وارستند چشمانت