1. ۱آتشی در دلم از مهر وطن هست کز اوجان چو سیماب به تن در هیجان می‌آید
2. ۲بر زبان چون گذرد نام وطن، بهر طوافجان به لب می‌رسد و دل به دهان می‌آید
3. ۳عقل بندد کمر خدمت و تعظیم کندسخن از عشق وطن چون به میان می‌آید
4. ۴بحر طبعم چو پی مدح وطن موج زندشعر من صاف‌تر از آب روان می‌آید
5. ۵آن گهرها که ز گنجینهٔ طبعم خیزدهمسر او نه ز دریا، نه ز کان می‌آید