1. ۱ایا صیاد، شرمی کن، مرنجان نیم‌جانم راپر و بالم بکن، اما مسوزان آشیانم را
2. ۲به گردن بسته‌ای چون رشته و بر پای زنجیرممروت کن، اجازت ده که بگشایم دهانم را
3. ۳به پیرامون گل از بس خلیده خار بر پایمبود خونین، به هر جای چمن بینی نشانم را
4. ۴در این کنج قفس، دور از گلستان سوختم، مردمخبر کن، ای صبا، از حال زارم باغبانم را
5. ۵ز تنهایی دلم خون شد، ندارم محرم رازیکه بنویسد برای دوستداران داستانم را
6. ۶من بیچاره آن روزی به قتل خود یقین کردمکه دیدم، تازه با گرگ الفتی باشد شبانم را
7. ۷چو لاهوتی به جان منت‌پذیرم تا ابد آن راکه با من مهربان سازد بت نامهربانم را