أَتَيْتُ أبا هندٍ بهندٍ ومالكاً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نزد ابوهند آمدم با هند و مالک و اسماء، که من از پاسداران حقیقت‌هایم.•أَتَيْتُ أبا هندٍ بهندٍ ومالكاً ⁎ بأسماءَ، إنِّي مِنْ حُماةِ الحَقائِقِ
2. 2مرا خواند و اشکش در پرده‌سرا روان بود؛ شتابان آمدم چون ام‌طارق مرا خواند.•دَعَتني وفاضَتْ عَينُها بخَدُورَةٍ ⁎ فجئتُ غِشاشاً إذْ دعتْ أُمُّ طارِقِ
3. 3شمشیری کهنه با تیغه‌ای اندک آماده کردم، استوار پایه، که هر راهی را در می‌نوردد،•وأعدَدْتُ مأثُوراً قَليلاً حُشورُهُ ⁎ شَديدَ العِمادِ يَنْتَحي للطَّرائِقِ
4. 4و کمانی نیکو و کامیاب، و نیزه‌ای گندمگون که هیبت‌انگیز و بزرگوار در کارزار است.•وأخْلَقَ محموداً نَجيحاً رَجيعُه ⁎ وأسْمَرَ مَرْهُوباً كريمَ المآزِقِ
5. 5و عامر و پسر عامر و عمرو را آنجا گذاشتم و هیچ جانشینی چون من بر دوش نیست.•وخَلَّفْتُ ثَمَّ عامِراً وابنَ عامِرٍ ⁎ وعَمْراً وما مِنّي بَديلٌ بعاتِقِ
6. 6و برتری و نعمت من بر پیشی‌گیرندگان است، چنان‌که باران برق‌دار تپه‌ی خاکی را زنده می‌کند.•وَمِنّي على السُّبّاقِ فَضْلٌ ونعمةٌ ⁎ كما نعش الدَّكداك صوبُ البوارِقِ
7. 7و گفتم: به جان خودم سوگند، چگونه مرثد رها می‌شود و عمرو و یسری، در حالی که مال ما در میان مردم پراکنده است؟•و قلتُ لعمري كيفَ يُترَكُ مرثَدٌ ⁎ وعمرٌ ويَسري مالُنا في الأفارقِ
8. 8اگر تدبیر و استواری من در کارها نبود، اسیر به کباب شتر چاق فروخته می‌شد.•فلَوْلا احتِيالي في الأمُورِ ومِرَّتي ⁎ لَبِيعَ سُبِيٌّ بالشَّويِّ النّوافِقِ
9. 9آن دفاعی بود از حریم پدر شما، آن‌گاه که لبه‌ی آرنج‌ها جامه را پاره کند.•فذاكَ دِفاعٌ عَنْ ذِمارِ أبِيكُمُ ⁎ إذا خرَقَ السِّرْبالَ حدُّ المَرَافِقِ