1. ۱به حمد الله که از عون الهیبه پایان آمد این «منشور شاهی»
2. ۲به قدر چار ماه و چند روزیفروزان شد چنین گیتی فروزی
3. ۳هم اینجا لیلی و مجنون گرو شدهم از شیرین و خسرو قصه نو شد
4. ۴جمال آراست، این ماه دل افروزز ذوالقعده دوم حرف و سیوم روز
5. ۵مورخ چون شمار سال وی کردعطارد بر سر ذوالقعد هی کرد
6. ۶وگر تاریخ بکشایند ز ابجدز هجرت پانزده گیرند و هفصد
7. ۷وگر داننده پرسد بیت چند استدرین نامهٔ، که از عشق ارجمند است
8. ۸به صد خوبی نشاند در دل و جانغم خوب «دول رانی خضر خان»
9. ۹درین میمون سواد خضر خانیز کلک افشاندم آب زندگانی
10. ۱۰چو خضر افگندم اندر چشمه ماهینهفتم آب حیوان در سیاهی
11. ۱۱جراحتهای مشتاقان شب خیزخراشیدم به نوک خامهٔ تیز
12. ۱۲سزد کاین شعله گردد گیتی افروزکه از دود دو آتش دارد این سوز
13. ۱۳اگر چه تشنه را آبی دهد خوشزند در خرمن هستی هم آتش
14. ۱۴مرا گر چه درین گفتار دل دزدبهر حرفی، سزد، صد گنج زر مزد
15. ۱۵نیم با این همه زین گفت و گو شادکه هنگام پریدن نیست، زین باد
16. ۱۶به سر شد نوبت حسن و جوانینماند آبی به جوی زندگانی
17. ۱۷شد از من روزگار خرمی دوربه دل کرد آسمان مشکم به کافور
18. ۱۸برون شد ماهی امیدم از شستبنا در خانهٔ هفتاد پیوست
19. ۱۹فروغ از روی و تاب از تن تهی گشتچراغ دیده را روغن تهی گشت
20. ۲۰خزان در باغ هستی غارت آوردسمن پژمرده گشت و ارغوان زرد
21. ۲۱صدف را، مهر زد، لبهای خندانتزلزل یافت، گوهرهای دندان
22. ۲۲ز اوراقی که با هم غنچه بستمچو گل در بزم سلطانان نشستم
23. ۲۳نسیمم را، چنان شد بخت بستمکه گشت این غنچه دستنبوی شاهان
24. ۲۴مرا بود از چنین فرخنده کاریکلاه عزت از هر تاجداری
25. ۲۵ز هر شاه آمدم هر دم خرامانچو سوری سرخ روی و زر به دامان
26. ۲۶نه با هر مشتری کردم قرانینه ره مریخ را دادم عنانی
27. ۲۷نه از ذیل عنایت سایه جستمنه در ظل حمایت پایه جستم
28. ۲۸همه جا بودم از بخت پر امیدعطارد وار، هم زانوی خورشید
29. ۲۹یکی از من غزل جوید، دگر بیتفشانیدم بر آتش روغن زیت
30. ۳۰به دود انگیزی زینگونه سوزیحدیث من بدان ماند که روزی: