شاعر کلاسیک

امیرخسرو دهلوی

۶۵۲–۷۲۵ ق.دهلی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.

جستجو در آثار امیرخسرو دهلوی

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۱۹۹۶ اثر

شمارهٔ ۱

ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا • چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا؟

شمارهٔ ۲

صد هزاران آفرین جان آفرین پاک را • کآفرید از آب و گل سروی چو تو چالاک را

شمارهٔ ۳

مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا • من و دردت، چو تو درمان نمی‌خواهی دل ما را

شمارهٔ ۴

گه از می تلخ می‌کن آن دو لعل شکرافشان را • که تا هر کس به گستاخی نبیند آن گلستان را

شمارهٔ ۵

زمانه شکل دیگر گشت و رفت آن مهربانی‌ها • همه خونابهٔ حسرت شدست آن دوستگانی‌ها

شمارهٔ ۶

بیم است که سودایت دیوانه کند ما را • در شهر به بدنامی افسانه کند ما را

شمارهٔ ۷

آن طره به روی مه بنهاد سر خود را • از خط غبار آن رخ پوشیده خور خود را

شمارهٔ ۸

چنانی در نظر نظارگان را • که رونق بشکنی مه پارگان را

شمارهٔ ۹

صبا نو کرد باغ و بوستان را • پیاله داد نرگس ارغوان را

۱۰

شمارهٔ ۱۰

گل من سبزه زاری کرد پیدا • زمانه نوبهاری کرد پیدا

۱۱

شمارهٔ ۱۱

چو بگشایی لب شکر شکن را • لبا لب در شکرگیری سخن را

۱۲

شمارهٔ ۱۲

درآمد در دل آن سلطان دل‌ها • دل من زنده شد زان جان دل‌ها

۱۳

شمارهٔ ۱۳

زهی وصف لبت ذکر زبان‌ها • دهانت در سخن اکسیر جان‌ها

۱۴

شمارهٔ ۱۴

بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را • صانع خدایی کاین کمان داد آن شکارانداز را

۱۵

شمارهٔ ۱۵

جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا • هجرم نشان فتنه شد، فتنه نشان من کجا

۱۶

شمارهٔ ۱۶

بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا • سرو ایستاده منتظر، سرو روان من بیا

۱۷

شمارهٔ ۱۷

وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را • بلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را

۱۸

شمارهٔ ۱۸

شکل دل بردن که تو داری نباشد دلبری را • خواب بندی های چشمت کم بود جادوگری را

۱۹

شمارهٔ ۱۹

گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه را • جا مده باری تو در دل دوستان دینه را

۲۰

شمارهٔ ۲۰

تا نظر سوی دو چشم تست یاران ترا • کی بود پیکاری آن مردم شکاران ترا

درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است:

آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت

بود سنه ششصد و هشتاد و هشت

سال من امروز اگر بر رسی

راست بگویم همه شش بود و سی

پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.

۲۱۴۶

شعر در دیوان

۱۹۹۶

غزلیات

قصاید

رباعیات