أعَينيّ هلاّ تبكيانِ على صَخْرِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای دو چشم من، چرا نمی‌گریید بر صخر، با اشکی پیاپی، نه اندک و نه ناچیز؟•أعَيْنَيَّ هَلاَّ تَبْكِيَانِ عَلَى صَخْرِ ⁎ بِدَمْعٍ حَثِيثٍ لا بَكِيءٍ وَلا نَزْرِ
2. 2اشک را تخلیه کنید یا بپاشید، بر آن پرهیزگار و توانا و سرور دریادل.•فَتَسْتَفْرِغَانِ الدَّمْعَ أَوْ تُذْرِيَانِهِ ⁎ عَلَى ذِي التُّقَى وَالْبَاعِ والسيد الْغَمرِ
3. 3مادر کسانی که او را بامدادان به گور بردند، سوگوار باد؛ چه چیز را به گور می‌برند؟•أَلا ثَكِلَتْ أُمُّ الَّذِينَ غَدَوْا بِهِ ⁎ إِلَى الْقَبْرِ مَاذَا يَحْمِلُونَ إِلَى الْقَبْرِ
4. 4و چه چیز در لحد زیر خاک او فرو رفت از نیکی؛ ای بدبختی حوادث و روزگار!•وَمَاذَا ثَوَى فِي اللَّحْدِ تَحْتَ تُرَابِهِ ⁎ مِنَ الْخَيْرِ يَا بُؤْسَ الْحَوَادِثِ وَالدَّهْرِ
5. 5گویی هرگز به نیازمندی خوشامد نگفت، با چهره‌ای خوشخبر و دلی گشاده.•كَأَنْ لَمْ يَقُلْ أَهْلاً لِطَالبَ حَاجَةٍ ⁎ بِوَجْهٍ بَشِيرِ الأمْرِ مُنْشَرحَ الصَّدْرِ
6. 6و گویی با اسبانی که نیزه‌هایشان در پهلو بود، بامداد نرفت تا نوک نیزه‌های سمر ردینی را سیراب کند.•وَلَمْ يَغْدُ فِي خَيْلٍ مُجَنَّبَةِ الْقَنَا ⁎ لِيُرْوِيَ أَطْرَافَ الرُّدَيْنيَّةِ السُّمْرِ
7. 7پس کار مرگ را، چون تیرش به تو رسید، بر جوانان پس از تو بامداد یا شبانه فرود آورد.•فَشَأْنُ الْمَنَايَا إِذْ أَصَابَكَ سَهْمُهَا ⁎ لِتَغْدُ عَلَى الْفِتْيَانِ بَعْدَكَ أَوْ تَسْرِي
8. 8پس کیست که شکسته را ببندد، یا ضمانت پذیرایی را چون تو بپذیرد، یا میهمانان را چون تو پذیرایی کند؟•فَمَنْ يَجْبُرُ الْمَكْسُورَ أَوْ يَضمَن القِرَى ⁎ ضَمَانَكَ أَوْ يَقْرِي الضُّيُوفَ كمَا تَقْرِي
9. 9و زنی که تابوت از گامش پیشی می‌گرفت تا به آن برسد: ای دریغ بر صخر!•وَقَائِلَةٍ وَالنَّعْشُ يَسْبِقُ خَطوَهَا ⁎ لِتُدْرِكَهُ يَا لَهْفَ نَفسِي عَلَى صَخْرِ
10. 10پس گوری که پیکرش را در بر گرفت دور مباد، و هر ابر بارنده‌ی قطره بر آن ببارد.•فَلا يبْعُدَنْ قَبْرٌ تَضَمَّنَ شَخْصَهُ ⁎ وَجَادَتْ عَلَيْهِ كُلُّ وَاكِفَةِ الْقَطْرِ