وَخَرْقٍ كأنْضاءِ القميصِ دَوِيّة ٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1و بیابانی تهی چون جامه‌ی کهنه، پر از طنین باد، هراس‌انگیز در هلاکت، که کاروانی در آن نمی‌ماند.•وَخَرْقٍ، كأنْضاءِ القميصِ دَوِيّةٍ ⁎ مخوفٍ رداهُ ما يقيمُ بهِ ركبُ
2. 2با ماده‌شتر تیزرو پیمودمش، که گویی چون بار از او برداشته شود، شتری سرکش است.•قطعتَ بمجذامِ الرَّواحِ كانَّها ⁎ اذا حطَّ عنها كورُهَا جملٌ صعبُ
3. 3او را به خاطر گناهی که کرده سرزنش می‌کند و گاه او را می‌زند، در حالی که گناهی ندارد.•يُعاتِبُها في بَعضِ ما أذنَبَتْ لهُ ⁎ فيَضرِبُها، حيناً، وليسَ لها ذَنْبُ
4. 4و او در دل خود نهاده که از او بترسد، و از او نه صلح دارد و نه جنگ.•وَ قدْ جعلتْ في نفسهَا انْ تخافهُ ⁎ وليسَ لها منهُ سَلامٌ ولا حَرْبُ
5. 5پس با او پریدی، تا چون عطشش سخت شد و فرود آمدن و نوشیدن برای قوم دوست‌داشتنی گشت،•فَطِرْتَ بها، حتى إذا اشتَدّ ظِمْؤها ⁎ وحُبَّ إلى القَوْمِ الإناخَةُ والشُّرْبُ
6. 6او را در کنار درخت ستم‌دیده‌ای خواباندی که شاخه‌های بزرگش کج و شاخه‌های کوچکش تر است.•انختَ اِلَى مظلومةٍ غيرِ مسكنٍ ⁎ حَوامِلُها عُوجٌ، وَأفْنانُها رَطْبُ
7. 7شمشیر و ردایش را بر آن آویخت و به سایه‌های آنچه کاروان آویخته بود آمد.•فناطَا ليهَا سيفهُ ورداءهُ ⁎ وَجاءَ إلى أفْياءِ ما عَلّقَ الرَّكْبُ
8. 8اندکی خفت، سپس با مرکب خود برخاست، تا بزرگی کسب کند، یا غنیمتی برای آن بازگرداند.•فأغْفَى قَليلاً، ثمّ طارَ برَحْلِها ⁎ ليَكسبَ مجداً، أوْ يَحورَ لها نَهْبُ
9. 9پس برخاست و با اسب اعوجی که پیشاپیش بود رقابت کرد، با گونه‌ی دراز و سینه‌ای گشاده.•فثارَتْ تُباري أعوَجيّاً مُصَدِّراً ⁎ طَويلَ عِذارِ الخدّ، جؤجؤه رَحْبُ