ما بالُ عَيْنَيْكِ مِنْها دَمْعُها سَرَبُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چشمانت را چه شده که اشکش روان است؟ آیا اندوهی آنها را هراساند یا شادمانی بازگشت؟•ما بالُ عَيْنَيْكِ مِنْها دَمْعُها سَرَبُ ⁎ أراعَها حَزَنٌ أمْ عادَها طَرَبُ
2. 2یا یاد صخر پس از خواب آن را برانگیخت، پس اشکش همیشه بر او فرو می‌ریزد؟•أم ذِكْرُ صَخْرٍ بُعَيْدَ النّوْمِ هَيّجها ⁎ فالدّمْعُ منها عَلَيْهِ الدّهرَ يَنسكِبُ
3. 3دریغ بر صخر، آنگاه که اسبی بر اسبی سوار شود، بانگ زنند و سپس بجنبند.•يا لهفَ نَفسي على صَخرٍ إذا رَكبَتْ ⁎ خَيْلٌ لخَيْلٍ تُنادي ثمّ تَضْطَرِبُ
4. 4دژی بود با ستونی استوار و دست‌نیافتنی، شیری آنگاه که جوانان فرود آیند یا سوار شوند.•قدْ كانَ حصناً شديدَ الرُّكنِ ممتنعاً ⁎ لَيثاً إذا نَزَلَ الفِتيانُ أوْ رَكِبُوا
5. 5درخشان، روشن، چهره‌اش چون ماه، پاک، اصیل، و در رویش هیچ زخمی نیست.•أغَرُّ، أزْهَرُ، مِثلُ البَدرِ صُورَتُهُ ⁎ صافٍ، عَتيقٌ، فما في وَجههِ نَدَبُ
6. 6ای سوار اسبان، آنگاه که پالان‌هایشان بسته شد، و خوراک‌دهنده‌ی گرسنگان هلاک‌شده آنگاه که گرسنه شوند.•يا فارِسَ الخَيْلِ إذْ شُدّتْ رَحائِلُها ⁎ ومُطعِمَ الجُوّعِ الهَلْكَى إذا سغبوا
7. 7چه بسیار از رنج‌هایت که هلاک‌شدگان و بیوه‌زنان نزد تو فرود آمدند و اندوه از آنان برخاست.•كمْ منْ ضرائكَ هلاَّكٍ وَ ارملةٍ ⁎ حلُّوا لديكَ فزالتْ عنهمُ الكربُ
8. 8سیراب باد گورت از میان گورها، و ابرهای غرنده همواره آن را آب دهند و بدوشند.•سَقْياً لقَبرِكَ من قَبرٍ ولا بَرِحَتْ ⁎ جودُ الرَّواعدِ تسقيهِ وَ تحتلبُ
9. 9چه بخشش و بزرگواری و چه خوی‌هایی را در بر گرفت که هیچ کاستی در آنها نیست.•مَاذَا تضمَّنَ منْ جودٍ وَ منْ كرمٍ ⁎ وَ منْ خلائقَ مَا فيهنَّ مُقتضبُ