تَعَرّقَني الدّهْرُ نَهْساً وَحَزَّا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1روزگار مرا با نیش و گزش خورد و با کوفتن و فشردن آزرد.•تَعَرّقَني الدّهْرُ نَهْساً وَحَزَّا ⁎ وَأوْجَعَني الدّهرُ قَرْعاً وغَمْزَا
2. 2و مردانم را از میان برد و همه با هم از دست رفتند و دلم از آنان پراکنده ماند.•وافنى رجالي فبادروا معاً ⁎ فَغُودِرَ قلبي بهِمْ مُسْتَفَزّا
3. 3گویی نبودند حمایتی که از آن پروا می‌شد، آنگاه که مردم تازنده از عزت بودند.•كأنْ لم يَكونُوا حِمًى يُتّقَى ⁎ اذِ النَّاسُ اذْ ذاكَ منْ عزَّبزَّا
4. 4و آنان سروران بنی‌مالک بودند و زینت قبیله از بخشش و عزت.•وكانُوا سَراةَ بَني مالِكٍ ⁎ وزَيْنَ العَشيرَةِ بَذْلاً وعِزّا
5. 5و در دیرباز درمان‌کننده‌ی نیازمند بودند و پناه از بیم.•وهمْ في القديمِ اساةُ العديمِ ⁎ والكائِنونَ منَ الخَوْفِ حِرْزَا
6. 6و همسایه‌شان را حمایت کردند، در حالی که ترس شکم زنان را می‌فشرد.•وهمْ منعوا جارهمْ والنّسا ⁎ يحفِزُ أحشاءَها الخوْفُ حَفْزَا
7. 7بامدادی که با سپاهی گرد و انبوه با آنان روبه‌رو شدند که کینه‌ای در زمین می‌گذارد،•غداةَ لقوهمْ بملمومةٍ ⁎ رداحٍ تغادرُ في الارضِ وكرَّا
8. 8با شمشیرهای سپید و نیزه‌های سمر؛ پس با شمشیرها زدن و با نیزه‌ها شکافتن.•ببيضِ الصّفاحِ وسمرِ الرّماحِ ⁎ فبالبِيضِ ضَرْباً وبالسُّمرِ وَخْزَا
9. 9و اسبانی که بر زره‌پوشان فشرده می‌شوند و زیر غبار می‌تازند.•وخَيْلٍ تَكَدَّسُ بالدّارِعينَ ⁎ وتحتَ العَجاجَةِ يجمِزْنَ جَمزَا
10. 10و هر که از روبه‌رویان جنگ گمان کند که آسیب نمی‌بیند، گمان ناتوانی برده است.•ومن ظنّ ممّنْ يُلاقي الحروبَ ⁎ بانْ لا يصابَ فقدْ ظنَّ عجزا
11. 11ما پاکدامنیم و حق میهمانی را می‌شناسیم و ستایش را ذخیره و گنج می‌گیریم.•نَعِفّ ونَعْرِفُ حَقّ القِرَى ⁎ ونَتّخِذُ الحَمْدَ ذُخراً وكَنْزَا
12. 12و در جنگ زره‌ی بافته‌ی آهن می‌پوشیم و در صلح ابریشم می‌کشیم.•ونَلْبَسُ في الحَرْبِ نَسْجَ الحديد ⁎ ونَسحبُ في السّلمِ خَزّاً وقَزّا