1. ۱خواب دیدم که سیه ابر به دشت و دمناشسته گرد از رخ نسرین و گل و نسترنا
2. ۲زده بر چهرهٔ گل ابر چنان آب لطیفکه شد از سرخی و تری چو عقیق یمنا
3. ۳بسکه هر سنگ شد از ریزش باران زیباکوه بتخانه شد و سنگ در آن چون وثنا
4. ۴خار شد تیز به دشت اندر چون نیزهٔ گیوکه به در جست به یک ضربه ز پشت پشنا
5. ۵نرم آمد به ته پای چو ابریشم خامریگزاری که همه بود سیاه و خشنا
6. ۶برف بر تارک کهسار چو سیمین کله‌هاسبزه بر کتف بیابان چو نگارین پرنا
7. ۷کبک هر سو شده از نغمهٔ شادی خندانترناتن ترناتن ترناتن ترنا
8. ۸مرغ دری به دل کوه درافگنده صدابه نواهای دل‌انگیز چو اشعار منا
9. ۹شاخ آهو شده از شاخهٔ گل رنگین‌تربسکه پیچیده بر آن لاله و خار و سمنا
10. ۱۰برق زان ابر شبه‌گون شده تابان در شبچون سیه اژدر کآتش جهدش از بدنا
11. ۱۱سنگ بر سنگ همه آینه‌بندان گشتندز آبشاران خروشان شکن در شکنا
12. ۱۲دوستان جمع و فضا خلوت و دل‌ها خرمهمه اسباب طرب گرد به وجه حسنا
13. ۱۳مست و شادان و غزلخوان و جوان و سرکشگاه پر کرده قدح، گاه تهی کرده دنا
14. ۱۴گه غزل‌های کهن خوانده به آهنگ نوینگه غزل‌های نوین خوانده به ساز کهنا
15. ۱۵چشم مالیدم و برخاستم از خواب که نیستنه بهار گل و نسرین، نه فضای چمنا
16. ۱۶نالهٔ خارکن از دور به گوشم آمدای خوشا پای پر از آبلهٔ خارکنا
17. ۱۷نالهٔ خارکن افگند به یاد وطنموطنا واوطنا واوطنا واوطنا
18. ۱۸کشوری دیدم تا حلق فرو رفته به قرضهمچو شیری که فرو مانده میان لجنا
19. ۱۹روشنا روز وی از شام سیه تاری‌تربسکه شد جهل بر آن سایه‌فگن در زمنا
20. ۲۰سبزه‌اش تر شده از گریهٔ فرزند یتیمگل آن سرخ ز خوناب دل بیوه‌زنا
21. ۲۱تا کند بلع هر آن مایه که اندوخته استافعی فقر ز هر سوی گشوده دهنا
22. ۲۲قرن تا قرن بهم ساخته در شادی و غمبوده چون پیکر پولاد بهم مقترنا
23. ۲۳همچو کوهی که سر افراخته باشد به سپهرگردن افراشته در چین و شکنج محنا
24. ۲۴پیش توفان حوادث همه صف بسته چو شیرشیر کس دیده که لرزد ز شمال فتنا؟
25. ۲۵آه امروز چه افتاد که از فرط خلافبه یکی ره ننهد گام از ایشان دو تنا؟
26. ۲۶سقف این خانه به دیوار بود مستحکمخانه افتد چو به دیوار بیفتد شکنا
27. ۲۷گرسنه، برهنه، بیمار توان زیست ولییک نفس هم نتوان برد به سر بی‌وطنا
28. ۲۸میهمان‌کش شده این ملت مهمان‌پروردوست را می‌کشد این مردم دشمن‌فکنا
29. ۲۹حیف و صد حیف که در کشور شاهین و عقابراه خود باز کند دستهٔ زاغ و زغنا
30. ۳۰حیف و صد حیف که این ملت جانباز و دلیرشهره گردید به قاچاق بر و راهزنا
31. ۳۱عزت قوم فروشند به قاچاق و دریغجز خجالت چه ستانند به مادر ثمنا
32. ۳۲آن یکی سوی قفا در صدد گام زدنوان دگر سوی جلو منتظر تاختنا
33. ۳۳آن یکی ساخته بس کاخ همه سیم‌اندودوان دگر مردهٔ وی بر سر ره بی‌کفنا
34. ۳۴آن یکی گشته چنان غرقه به افکار نوینکه همه پوچ شمارد سخنان کهنا
35. ۳۵آن یکی مرکب رهوار خریده ز سویسهمچو طاووس خرامان شده سوی چمنا
36. ۳۶وان یکی را شده گر یک دو نفس خواب گرانبه مداوا شده تا لندن و پاریس و بنا
37. ۳۷وان دگر داده اگر جان به ره کشور خویشنیست یک پارچه تا بسته کنندش ذقنا
38. ۳۸شهر ما کشور اضداد بود بی کم و کاستبس غرایب که در آن است به سر و علنا
39. ۳۹کاخ‌هایی است در این شهر به تقلید اروپکه رسیده سر آن تا غرفات پرنا
40. ۴۰همچو آن وصلهٔ رنگین که ز اطلس بندندچند جا نامتناسب به کهن پیرهنا
41. ۴۱وندرین شهر بسا طفل که همچون حشراتجان سپارند میان گل و لای و لجنا
42. ۴۲ای دریغا که عنان قلم از دستم شدرفت هر جا که دلش خواست به ملک سخنا
43. ۴۳دوستان! کیست که تعبیر کند خواب مرا؟خواب دیدم که سیه ابر به دشت و دمنا