1. ۱از همه عالم کران خواهم گزیدعشق دل جویی به جان خواهم گزید
2. ۲دولت یک روزه در سودای عشقبر همه ملک جهان خواهم گزید
3. ۳آفتابی از شبستان وفابی‌سپاس آسمان خواهم گزید
4. ۴چشم من دریای گوهر هست لیکگوهری بیرون از آن خواهم گزید
5. ۵داستان شد عشق مجنون در جهاناز جهان این داستان خواهم گزید
6. ۶هر کجا زنبور خانهٔ عاشقی استجای چون شه در میان خواهم گزید
7. ۷دوست با درد وفا خواهم گرفتتیغ در خورد میان خواهم گزید
8. ۸گرچه غدر دوستان از حد گذشتهم وفای دوستان خواهم گزید
9. ۹کبک مهرم کز قفس بیرون شومهم قفس را آشیان خواهم گزید
10. ۱۰با خیال یار ناپیدا هنوزخلوتا کاندر نهان خواهم گزید
11. ۱۱من کنم یاری طلب هرگز مدانکز طلب کردن کران خواهم گزید
12. ۱۲این طلب بی‌خویشتن خواهم نموداین رطب بی‌استخوان خواهم گزید
13. ۱۳گر نیابم یار باری بر امیدهم نشین غم نشان خواهم گزید
14. ۱۴گر ز نومیدی شوم مجروح دلمحرمی مرهم رسان خواهم گزید
15. ۱۵گوشه‌ای از خلق و کنجی از جهانبر همه گنج روان خواهم گزید
16. ۱۶زیر این روئین دژ زنگار خوردهر سحر گه هفت خوان خواهم گزید
17. ۱۷دیدم این منزل عجب خشک آخور استاز قناعت میزبان خواهم گزید
18. ۱۸در بن دژ چون کمین گاه بلاستاز بصیرت دیدبان خواهم گزید
19. ۱۹بر در این هفت ده قحط وفاستراه شهرستان جان خواهم گزید
20. ۲۰نیست در ده جز علف خانه بدانکز علف قوت روان خواهم گزید
21. ۲۱چون به بازار جوان مردان رسمدر صف لالان دکان خواهم گزید
22. ۲۲بر دکان قفل گر خواهم گذشتقفلی از بهر دهان خواهم گزید
23. ۲۳چون مرا آفت ز گفتن می‌رسدبی‌زبانی بر زبان خواهم گزید
24. ۲۴گرچه گم کردم کلید نطق رامدح بلقیس زمان خواهم گزید
25. ۲۵ورچه آزادم ز بند هر غرضمهر شاه بانوان خواهم گزید
26. ۲۶عصمة الدین شاه مریم آستینکآستانش بر جنان خواهم گزید
27. ۲۷گوهر کان فریدون ملککز جوار او مکان خواهم گزید
28. ۲۸بارگاهش کعبهٔ ملک است و منقبله‌گاه از آستان خواهم گزید
29. ۲۹آسمان ستر و ستاره رفعت استرفعتش بر فرقدان خواهم گزید
30. ۳۰آسیه توفیق و ساره سیرت استسیرتش بر انس و جان خواهم گزید
31. ۳۱رابعه زهد و زبیده همت استکزدرش حصن امان خواهم گزید
32. ۳۲حرمت از درگاه او خواهم گرفتگوهر اصلی زکان خواهم گزید
33. ۳۳یک سر موی از سگان در گهشبر هزبر سیستان خواهم گزید
34. ۳۴خاک پای خادمانش را به قدربر کلاه اردوان خواهم گزید
35. ۳۵شاه انجم خادم لالای اوستخدمت لالاش از آن خواهم گزید
36. ۳۶گنج بخشا یک دو حرف از مدح توبر سه گنج شایگان خواهم گزید
37. ۳۷گر به خدمت کم رسم معذور دارکز پی عنقا نشان خواهم گزید
38. ۳۸سرپرستی رنج و خدمت آفت استمن فراق این و آن خواهم گزید
39. ۳۹سال‌ها رای ریاضت داشتماز پس دوری همان خواهم گزید
40. ۴۰پیل را مانم که چون جستم ز خوابصحبت هندوستان خواهم گزید
41. ۴۱خفته بودم همتم بیدار کرداین ریاضت جاودان خواهم گزید
42. ۴۲گر به زر گویمت مدح، آنم که بتبر خدای غیب‌دان خواهم گزید
43. ۴۳کافرم دان گر مدیح چون توئیبر امید سوزیان خواهم گزید
44. ۴۴در دعای حضرت تو هر سحرآفرین از قدسیان خواهم گزید