1. ۱صفتی است حسن او را که به وهم در نیایدروشی است عشق او را که به گفت بر نیاید
2. ۲علم الله ای عزیزان که جمال روی آن بتبه صفات درنگنجد به خیال در نیاید
3. ۳چو نسیم زلفش آید علم صبا نجنبدچو فروغ رویش آید سپه سحر نیاید
4. ۴ز لبش نشان چه جویی ز دلم سخن چه رانینشنیده‌ای که کس را ز عدم خبر نیاید
5. ۵چو صدف گشاد لعلش چو سنان کشید جزعشنبود که چشم و گوشم صدف و گهر نیاید
6. ۶چه دوم که اسب صبرم نرسد به گرد وصلشچه کنم که شاخ بختم ز قضا به بر نیاید
7. ۷چو مدد ز بخت خواهم دل از او غرض نیابدچو درخت زهر کارم بر از او شکر نیاید
8. ۸نه وراست اختیاری که کم از کمم نبیندنه مراست روزگاری که ز بد بتر نیاید
9. ۹دل و دین فداش کردم به کرشمه گفت نی‌نیسر و زر نثار ما کن که چنین بسر نیاید
10. ۱۰اگرم جفا نماید ز برای خشک جانیبه وفای او که جانم هم از آن بدر نیاید
11. ۱۱شب عید چون درآمد ز در وثاق گفتیکه ز شرم طلعت او مه عید برنیاید
12. ۱۲به نیاز گفت فردا پی تهنیت بیایمبه دو چشم او که جانم بشود اگر نیاید
13. ۱۳ز بنفشه‌زار زلفش نفحات عید الاسوی فخر دین و دولت شه دادگر نیاید
14. ۱۴شه شه‌نشان منوچهر، افق سپهر ملکتکه ز نه سپهر چون او ملکی دگر نیاید
15. ۱۵چه یگانه‌ای است کو را به سه بعد در دو عالمز حجاب چار عنصر بدلی بدر نیاید
16. ۱۶که بود عدو که آید به گذرگه سپاهشکه زمانه به کندهم که بدان گذر نیاید
17. ۱۷چه خطر بود سگی را که قدم زند به جاییکه پلنگ در وی الا ز ره خطر نیاید
18. ۱۸به هر آن زمین که عنقا ز سموم پر بریزدبه یقین شناس کآنجا پشه‌ای به پر نیاید
19. ۱۹عدو ابله است ورنه خرد آن بود که مردمدم اژدها نگیرد پی شیر نر نیاید
20. ۲۰سلب فرشته دارد سر تیغ شاه و دانمسر دیو برد آری ز فرشته شر نیاید
21. ۲۱همه کام‌ها که دارد ز فلک بیابد ارچهعدد مرادش افزون ز حد قدر نیاید
22. ۲۲غذی از جگر پذیرد همه عضوها ولیکنغذی از دهان به یک ره  سوی جگر نیاید
23. ۲۳چه شده است اگر مخالف سر حکم او نداردچه زیان که بوالخلافی پی بوالبشر نیاید
24. ۲۴ز جلالت تو شاها نکند زمانه باورکه شعار دولتت را فلک آستر نیاید
25. ۲۵تو به جای خصم ملکت ز کرم نه‌ای مقصرچه گنه تو را که در وی ز وفا اثر نیاید
26. ۲۶بلی آفرینش است این که به امتزاج سرمهبه دو چشم اکمه اندر مدد بصر نیاید
27. ۲۷سر نیزهٔ تو خورده قسمی به دولت توکه از این پس آب خوردش به جز از خزر نیاید
28. ۲۸به مصاف سر کشان در چو تو تیغ زن نخیزدبه سریر خسروان بر چو تو تاجور نیاید
29. ۲۹چو دل تو گفته باشم سخن از جهان نگویمکه چو بحر برشماری سخن از شمر نیاید
30. ۳۰به خجستگی عیدت چه دعا کنم که دانمکه به دولت تو هرگز ز فنا ضرر نیاید
31. ۳۱به هزار دل زمانه به بقا حریف بادتکه زمانه را حریفی ز تو خوبتر نیاید
32. ۳۲تو نهال باغ ملکی سر بخت سبز بادتکه به باغ ملک سروی ز تو تازه‌تر نیاید
33. ۳۳نظر سعادت تو ز جهان مباد خالیکه جهان آب و گل را به از این نظر نیاید