1. ۱زلف بتم، ای جادوی حیلت گر فتانای ابن عم غالیه، ای نوبوه بان
2. ۲ای هر شکنت دامی، خم در خم و پرچینو ای هرگرهت خامی، پرحلقه و پیچان
3. ۳ظاهر همه دود استی و باطن همه شعلهصورت همه کفر استی و سیرت همه ایمان
4. ۴خم گشته چو قربانی و پرحلقه چو فتراکببریده چو پیوندی و بشکسته چو پیمان
5. ۵بر خمّی و درهمّی و مرغولی و مفتولتاریکی و باریکی و مجموع و پریشان
6. ۶هم دامی و هم بندی و هم چینی و چنبرهم عودی و هم مشکی و هم غالیه هم بان
7. ۷عیاری و طرّاری و سحّاری و مکّارصیادی و شیادی و محتالی و فتان
8. ۸یغما چی ملکی تو و برهم زن اقلیمآشوب جهانی تو و اعجوبه دوران
9. ۹ای زلف چه جنسی، که نه از دوده انسیهر چیز که خوانیم نه این استی و نه آن
10. ۱۰عودی تو و جایت همه بر تارک مجمردودی تو و کارت همه با شعله نیران
11. ۱۱زاغی و همی پرّی در ساحت گلشنماری و همی باشی بر گنج نگهبان
12. ۱۲کویت چو سمندر همه بر توده آذرکارت چو سکندر همه با چشمه حیوان
13. ۱۳آهویی و در مرتع خطت همه پویهطاووسی و در گلشن رویت همه طیران
14. ۱۴هندویی و خوی تو بود گرده آتشجادویی و کار تو بود حیله و دستان
15. ۱۵بر دوش بتم پا نهی ای بی ادب آخرهشدار، که آیین ادب نبود ایشان
16. ۱۶دلها تو ربایی بت من،‌ متهم خلقجانها تو فریبی مه من، شهره دوران
17. ۱۷بر لمعه نورش بکشی پرده ظلمتبر گوی بلورش بسپاری خم چوگان
18. ۱۸گاهی ز گریبانش کنی عزم سر دوشگاهی ز سر دوشش، آهنگ گریبان
19. ۱۹چنبر بشوی گاه و بپیچیش به گردنعنبر بشوی گاه و بریزیش به دامان
20. ۲۰گه از لبکانش بخوری قند مکررگه از رخکانش بچنی لاله نعمان
21. ۲۱همواره در آغوش بتم خُسبی و نبودبیمت ز شه عادل دریا دل ایمان
22. ۲۲اکلیل همم فُلک عطا، مجمع اجلالمنجوق کرم، ابر سخا، لجه احسان
23. ۲۳احیای روان را، دمش اعجاز مسیحاانگشتر جان را کفش انگشت سلیمان
24. ۲۴حرفی ز رضا و غضبش دوزخ و جنتشرحی ز سخا و سخطش کوثر و نیران
25. ۲۵یک پرتوی از شمع رخش نور مه و مهریک شمه ای از بذل کفش، نقد یم و کان
26. ۲۶دستش نه ببخشد زر، جز خرمن خرمنکلکش نه بپاشد دُر، جز عمان عمان
27. ۲۷هان دادگرا، هیچ ندانی که در این شهربر من چه جفا می رود از گردش دوران
28. ۲۸سالی دو فزون رفت که در ساحت این ملکبی قیمت و بی قدر چو کُحلم به صفاهان
29. ۲۹هر چیز مرا بود ز اسباب تجملشد صرف معیشت چه کتاب و چه قلمدان
30. ۳۰چیزی که مرا ماند دلی زار و مشوشآن هم به سر زلف بتی گشت گروگان
31. ۳۱با پایه جاهت چه کند کلک سخنوربا رفعت شأنت چه کند نطق سخندان
32. ۳۲بر چرخ کجا پای توان هشت به سُلّمبر کوه کجا راه توان کرد به سوهان
33. ۳۳تابان شده تا مهر در این ساحت گیتیپویان شده تا چرخ بر این گرده کیهان
34. ۳۴گیتی همه بر دیده اعدایت تیرهگردون همه بر کام مُحبانت گردان