1. ۱ساقی هلال عید بر آمد ز کوهسارهی هی به مژدگانی آن جام می بیار
2. ۲افسردگان محنت دیرینه را بشویز آن راح روح بخش ز مرآت دل غبار
3. ۳زآن می که قطره ای به گلو هرکه را رسدتا بامداد حشر بود نشئه از خمار
4. ۴بفشان بکام جامی از آن می بیاد دوستکاسایشی بیابم از اندوه روزگار
5. ۵وآنگه درود گویم آن را که مهر و ماهدر نزد نور روی وی استند ذره وار
6. ۶ای مظهر خدا که ز نیروی عزم اودر دهر قدرت ازلی آمد آشکار
7. ۷آن داور وجود که از فرط جود اوستارکان چارگانه ایجاد برقرار
8. ۸ای مظهر ظهور ازل ای که شد پدیدز آئینه جمال تو رخسار کردگار
9. ۹دست خرد به دامن جاه تو چون رسدبا نور مهر دیده خفاش را چه کار؟
10. ۱۰گر جامه جلال تو را آستر نبودنه اطلس سپهر نمی یافت پود و تار
11. ۱۱گر شرق غیب سر نزد از مهر طلعتتچون شام تیره، عرصه ایجاد بود تار
12. ۱۲دوزخ بود ز آتش قهرت یکی شررجنت بود ز پرتو مهرت یکی بهار
13. ۱۳مقصود چرخ گر نه طواف حریم توستبر گرد خاک چیست ورا روز و شب مدار
14. ۱۴در چار موج بحر عدم غرق می شدیفلک وجود گر نرساندی تو بر کنار
15. ۱۵ای پرده دار، پرده برانداز تا شوداسرار محتجب ز جمال تو آشکار
16. ۱۶پیدا ز شش جهت نه بغیر از ظهور توستبا چشم یار باید دیدار روی یار
17. ۱۷قهرت اگر به جانب گلشن کند گذرمهرت اگر به دامن گلخن کند گذار
18. ۱۸آن یک شود چو ساحت دوزخ شراره خیزو این یک شود چو دامن فردوس لاله زار
19. ۱۹از لطف تو بهشت، بهاری است بی خزانوز قهر تو جحیم خزانی است بی بهار
20. ۲۰پیوسته در ثنای تو بگشوده اند لبپیران سالخورده و طفلان شیرخوار
21. ۲۱خورشید هر صباح پی اکتساب نورساید بر آستانه تو روی انکسار
22. ۲۲شام موافقان تو روشن چو صبح وصلصبح مخالفان تو چون شام هجر، تار