1. ۱وقت شد کاسکندر گل لشکر آرایی کندلشکر گل را خدیو باغ دارایی کند
2. ۲باغ را دست صبا، عنبر نهد در آستینراغ را جیب هوا، مشکین ز بویایی کند
3. ۳خفتگان بوستان را باد بیداری دهدتشنگان گلستان را، ابر سقایی کند
4. ۴بلبل بیدل ز فکر غنچه سر در پر بردقمری مسکین به یاد سرو شیدایی کند
5. ۵غنچه از میزان یاقوتی زر لعلی کشدلاله از مکیال لعلی، سیم پیمایی کند
6. ۶از نسیم کاکل گل، صبح مشک افشان شودزلف سنبل از شمیم شب سمن سایی کند
7. ۷دست لاله موسی آسا، آتش طور آوردطفل سوسن عیسی آیین میل گویایی کند
8. ۸نرگس اندر مسند رز بزم شاهی گستردغنچه بر فرش زمرّد باده پیمایی کند
9. ۹ابر گوهر بار گردد، باد عنبر بو شودخاک نسرین خیز آید، گل سمن سایی کند
10. ۱۰آفتاب غنچه سر از مشرق گلبن زندنرگس آن خورشید را چون ذره حربایی کند
11. ۱۱گل کند در دامن گلچین به جان عندلیب،آنچه با دلدادگان دلدار هر جایی کند
12. ۱۲از نشاط انگیزی گل، منزل تنگ دلمپیش مهمانان خیال یار صحرایی کند
13. ۱۳گرنه باغ آمد سپهری تازه، اندر وی چرا،لاله خورشیدی نماید، گل ثریایی کند
14. ۱۴یا که در پیشانی هندوی بستان زعفراننرگس اندر هاون زر زغفران سایی کند
15. ۱۵بسکه از گلبن بلند و پست گردد دشت و کوهدشت کهساری نماید، کوه صحرایی کند
16. ۱۶تا نپیچد سر ز فرمان طبیعت نامیهدر مزاج گل طبیعت کارفرمایی کند