1. ۱بتا، صباح همایون عید قربان استبه تا، فدای تو جان را کنم که قرب آن است
2. ۲بلی به کعبه مقصود، قرب آن کس راستکه در منای تمنای دوست قربان است
3. ۳طواف کعبه فریضه است خلق را، لیکنطواف کعبه کوی تو فرضتر ز آن است
4. ۴دو کعبه است که باید طواف آن دو نمودیکیش کعبه جسم است و دیگری جان است
5. ۵نخست کعبه دل، دیگری است کعبه گلولی از این دو یکی را مقام رجحان است
6. ۶اگر چه کعبه گل را شرافت است بسیولیک کعبه دل را هزار چندان است
7. ۷کسی که محرم آن کعبه، اجر اوست فزونکسی که محرم این، زجر او فراوان است
8. ۸فضای خانه آن کعبه، جای دشمن و دوستدورن خانه این کعبه کوی جانان است
9. ۹بگرد زمزم آن کعبه، تشنه گردد سیربگرد زمزم این کعبه، سیر عطشان است
10. ۱۰اگر ز زمزم آن جاری است عذب روانروان ز زمزم این چشمه های حیوان است
11. ۱۱اگر زیارت آن کعبه هست قول رسولبلی زیارت این کعبه نص فرقان است
12. ۱۲طواف کعبه گل هست شرط اعظم دینطواف کعبه دل نیز رکن ایمان است
13. ۱۳برون خانه آن کعبه قبله گاه اممدرون خانه این کعبه عرش رحمان است
14. ۱۴بنای اصلی آن خانه هست صنع خلیلبنای کلی این خانه کار سبحان است
15. ۱۵همه براری آن کعبه غیر ذی زرع استهمه صحاری این کعبه کشت ریحان است
16. ۱۶نَوَشتنِ ره آن کعبه صعب باشد و سختگذشتن ره این کعبه نیک آسان است
17. ۱۷اگر که وادی آن کعبه دیر فرسنگ است،ببین که وادی این کعبه زود پایان است
18. ۱۸حریم خانه آن گر مقام ابراهیم،درون خلوت این را مقیم یزدان است
19. ۱۹اگر که خانه آن کعبه راست رکن چهارنگر که خانه این را چهار ارکان است
20. ۲۰حریم حرمت آن راست آدمی درباندرون خلوت این را فرشته دربان است
21. ۲۱مقیم حضرت آن را به شرع پیوند استمجیر درگه این را، ز عشق پیمان است
22. ۲۲مجاهد ره آن را ز مال و جاه فراغمجاهد ره این را، نه سر، نه سامان است
23. ۲۳کسی که حاجی آن، ناجی از عذاب جهیمکسی که سالک این، مالک دو کیهان است
24. ۲۴مسافر ره آن کعبه دیده ایم بسیمسافر ره این کعبه سخت پنهان است
25. ۲۵دریغ و درد که تا این زمان نیافته ایممجاهدی که در این راه مرد میدان است
26. ۲۶به راه کعبه گل چند پویی ای منعم،طریق کعبه دل جو، که باب حق آن است
27. ۲۷مسافر ره آن کعبه گر همی جویی،بگویم ار غرضت فیض صحبت آن است
28. ۲۸خدایگان جهاندار ناصرالدین شاهکه نزد همت او سنگ و سیم یکسان است
29. ۲۹خدایگانا، لختی به سوی من بنگر،به تیره بختی من بین که تا چه پایان است
30. ۳۰مرا به کشور خود هیچ قدر و وقعی نیستمرا همان مثل کحل در صفاهان است
31. ۳۱مرا جز اشک بصر نیست باده در ساغربه غیر لخت جگر، توشه، نی در انبان است
32. ۳۲اگر بگویم در خانه نیم نان دارممساز باور، کاین قول جزو هذیان است
33. ۳۳اگر بگویم در جیب من بود درمیبه جان خواجه که این حرف محض بهتان است
34. ۳۴یکی درخت ز بی آبی اوفتاد از پایشنید سلطان، گفتا: گناه دهقان است
35. ۳۵یکی فقیر ز بی نانی از جهان بگذشتشنید دهقان، گفتا: گناه سلطان است
36. ۳۶خدایگانا، گر اینچنین بود احوال،گناه کیست که افسر چنین پریشان است؟