1. ۱ای شده از صنع قدرت تو هویداگوهر و گل، گه ز خار و گاه ز خارا
2. ۲ای ز تو برجا وجود عالم و آدموی به تو برپا بنای اسفل و اعلی
3. ۳نزد سراپرده جلال تو باشدعرش معلّی بسان صفحه غبرا
4. ۴عکس تو شد جلوه گر ز عارض گل، کوبرده ز بلبل توان و صبر به یغما
5. ۵دست خرد کی رسد به دامن جاهتصفحه غبرا کجا و طارم خضرا
6. ۶مهر رخت راست ذره ها و یکی را،مادر گیتی نهاد،‌ نامش دنیا
7. ۷دود برآید ز آب تا ابدالدهرقهر تو گر بگذرد به جانب دریا
8. ۸از تو بود جان جن و انس به پیکروز تو بود روح وحش و طیر در اعضا
9. ۹کعبه مقصود خلق، روی تو باشدای همه را در دو کون ملجأ و منجی
10. ۱۰ای ز در رحم چاره ساز اعادیوای ز ره لطف مهربان به احبا
11. ۱۱شام وصال تو بامداد همایونصبح فراق تو تیره گون شب یلدا
12. ۱۲هجر تو ما را جحیم و قهر تو آذروصل تو ما را بهشت و مهر تو طوبی
13. ۱۳ای مه مهرآفرین عجب نه که گرددمهر درخشان به عشق روی تو، حربا
14. ۱۴نزد پر پشه حریم تو کمتراز مگسی صد هزار مرتبه، عنقا
15. ۱۵موسی عمران ز هوش رفت چو تابیدپرتوی از عکس تابش تو به سینا
16. ۱۶جاری از آن سلسبیل گردد و کوثربنگری از لطف اگر به صخره صمّا
17. ۱۷مور درت حکمران ملک سلیمانمرغ شبت فیض بخش لعل مسیحا
18. ۱۸از تو منوّر سراج معنی هستیوز تو مصوّر، وجود صورت اشیا
19. ۱۹ریزد اگر رشحه ای ز ابر جلالتجاری گردد بحار بی حدّ و احصا
20. ۲۰در بر یک بحر از آن بحار معظمهمچو حبابند نه قباب معلّی
21. ۲۱دامن جاهت بود ز وصف منزهپایه قدرت ز چون و چند مبرا
22. ۲۲اول و آخر توئی به آخر و اولمعنی و صورت توئی به صورت و معنی
23. ۲۳روی تو پیدا و مابقی همه پنهانحسن تو صهبا و جملگی همه مینا
24. ۲۴سائل کوی تواند منعم و مسکینطالب روی تواند سید و مولی
25. ۲۵در خور وصفت چو نیست جز تو دگر کسهم ز تو آید که وصف خود کنی انشا
26. ۲۶جز تو نباشد چو کس به مدح تو لایقافسر و توصیف ذات پاک تو حاشا