1. ۱ای هنر را دولت تو دستگیروی ندیده چشم ایّامت نظیر
2. ۲سالها شد تا ببوی همدمیمی دهد خلقت دم مشک و عبیر
3. ۳آرزوها را درآید دل برقصچون زند کلک تو دستان صریر
4. ۴از زبان تیغ و کلکت فاش شددر جهان خاصیت بهرام و تیر
5. ۵در ثنایت سوده گردد و ربودتیرگردون رازبان زاهن چو تیر
6. ۶ماجرایی گرچه زحمت می شودانندرین حضرت ندارم زان گزیر
7. ۷دی بخدممت سوی درگه آمدمآن سپهر از رفعتش عشر عشیر
8. ۸زحمتی دیدم که تا جاوید بادکثرتی بگذشته از جمّ غفیر
9. ۹گشته چون روز قیامت مجتمعخلق عالم از صغیر و از کبیر
10. ۱۰از سباع و از وحوش وجنّ و انساز خیول و از بغال و از حمیر
11. ۱۱ترک و تازیکو و وشاق و بلمه ریشحاجب و سرهنگ و جاندار و وزیر
12. ۱۲حارس و خربنده و سگبان و سگخواجه و شاگرد و عوّان و دبیر
13. ۱۳کافر و گبر و مسلمان و جهودوانک من نشناختمشان خودمگیر
14. ۱۴من پیاده در میان این گروهعاجز و مضطر فرومانده اسیر
15. ۱۵نه ز بس آسیب، بد جای مقامنه زبس آشوب ، بد راه مسیر
16. ۱۶زیر پای مرکب و دست سوارمن همی اندیشه کردم خیر خیر
17. ۱۷گفتم آیا چون کنم گرزین یکیآورد بی حرمتییّ در ضمیر
18. ۱۸خود ز استخفاف خالی کی بود؟مردکی دستار دار نیم پیر
19. ۱۹عقل را گفتم که تو می بین که منچون ز بی اسبی شدم خوار و حقیر
20. ۲۰بر زمین چون سایه گشتم پی سپرمن که مشهورم چو خورشید منیر
21. ۲۱کو کسی کز خاک برگیرد مرا ؟تا بجان گردم ازو منّت پذیر
22. ۲۲عقل گفت ار راست خواهی این سخنمی نشیند همچو زین بر اسب میر
23. ۲۳گر ترا برگیرد او از خاک رهخاک راه تو شود چرخ اثیر
24. ۲۴از تو این بار تواند برگرفتزانکه خود نامست او را بارگیر
25. ۲۵چون مخمّر گشت با عقل این سخندر تنور دولتت بستم فطیر
26. ۲۶همچنین باد ترا تا نفخ صوربر سر هفتم فلک پای سریر