1. ۱زهی دیدار تو فال سعادتترا می زبید آیین سیادت
2. ۲همه اقبال تو توحید و سنّتهمه افعال تو عدل و عبادت
3. ۳سرای شرع را از تو عمارتبنای فضل را از تو اشادت
4. ۴شب و روز تو مستغرق بخیراتگه و بیگاه تو علم و افادت
5. ۵تو اندر یافتی کار من ارنیچنان بودم چنان دور از سعادت
6. ۶که جانم غوطۀ تسلیم می خوردمیان عالم غیب و شهادت
7. ۷روان و قالب من بی علاقتسکون و جنبش من بی ارادت
8. ۸حواس از شغل آنها گشته معزولمعطّل مانده در کنج بلادت
9. ۹ز تخییلات گوناگون دماغمچو مرفوعات دیوان عمادت
10. ۱۰سکون مستولی از اطراف بر تنولکن اضطراب دل زیادت
11. ۱۱حیات از صحبت جان در تبرّمقوی از یکدگر در استزادت
12. ۱۲نفس آمد شدی میکرد گه گاهبکوی زندگی با صد نکادت
13. ۱۳علل بر هم زده قانون صحّتهمه باطل شده اوضاع عادت
14. ۱۴نه چشم از رنگ می دید استراحتنه مغز از بوی میکرد استفادت
15. ۱۵نه هیچ اندر دهانم می نهادندز نومیدی بجز لفظ شهادت
16. ۱۶طبیب از کار من عاجز شد ارچهبکار آورد انواع جلادت
17. ۱۷ز یأسم کار تا آنجا رسیدهکه میکردند یاسین استعادت
18. ۱۸قوی رازهره از بیم آب می گشتبوقت کار زار طبع و مادت
19. ۱۹وجودم چشم بسته بر سر پایبر آهخته اجل تیغ ابادت
20. ۲۰زناگه در رسید آواز راحتکه دادت خواجه تشریف عیادت
21. ۲۱از آن یک انتعاشم گشت معلومکه روز حشر چون باشد اعادت
22. ۲۲چنان دیدم که اندر عالم کونمرا آن لحظه بد وقت ولایت
23. ۲۳دم جان بخش او جانی نوم دادکه بادش عمر و دولت بر زیادت