1. ۱هرکرا بخت مساعد بود و دولت یارابدالدّهر مظفّر بود اندر همه کار
2. ۲نفثۀ روح قدوس باشد و الهام خدایهرچه در خاطر و اندیشۀ او کرد گذار
3. ۳تیر فکرت چو درآرد بکمان تدبیردر مجاری غرض غرق کند تا سوفار
4. ۴وفق تدبیر بود هرچه کند اندیشهمحض اقبال بود هرچه درآورد بشمار
5. ۵کشف گردد همه اسرار قضا بر دل اودست فکرت چو شود در نظرش آینه دار
6. ۶چون گمارد نظر عقل بر احوال جهاننقش امسال فرو خواند از صفحۀ پار
7. ۷وگر این دعوی خواهی که مبرهن گرددآنک احوال سر افراز جهان ، صدرکبار
8. ۸رکن دین، صاعد مسعود که در هر نفسیدین و دولت را تازه ست بدو استظهار
9. ۹آن چنان عزم بدان سهمگنی کو فرمودکس چه دانست کزین سان بود آنرا آثار
10. ۱۰نتوان گشت ز الطاف الهی آگاهنتوان کرد کرامات بزرگان انکار
11. ۱۱کس چه دانست که این شادی مدغم باشددر چنان نهضت شادی گسل عمر اوبار
12. ۱۲یاکرا بود گمانی که بدین سان ناگاهآید از خار بن هجر گل وصل ببار؟
13. ۱۳هرکرا آرزوی ملک سکندر باشداز عناء سفرش چاره نباشد ناچار
14. ۱۴روزکی چند بصحراش برون باید شدهرکه خواهد که کند ملکی ازین گونه شکار
15. ۱۵شکر تو بار خدایا که زمانم دادیتا که بنشستم در خدمت او دیگر بار
16. ۱۶آفرین بر تو و عزم همایون تو بادکه همه با ظفر و نصرت دارد سروکار
17. ۱۷زه زهی چشم بزرگی بلقایت روشنخه خه ای کار ممالک بوجودت چو نگار
18. ۱۸هرکه از خط شریعت ننهد پای برونهردمش فتح دگر روی نهد چون پرگار
19. ۱۹عافیت لازم درگاه تو گشتست چنانکه دمی بی تو نمیگیرد در شهر قرار
20. ۲۰بجهد شعلۀ خورشید چو آتش زسمشبارۀ عزم تو چون گرم شود در رفتار
21. ۲۱گنبد چرخ اگر چند دراز آهنگستهست با همّت عالی تو کوته دیوار
22. ۲۲رانکه تو برنگشیدستی هرگز زر رالاجرم هست فتاده به همه جایی خوار
23. ۲۳هرکجا باز سخای تو بپرواز آیدنبود آنجا شاهین ترازو طیّار
24. ۲۴کلک تو مقنعه داریست که در پردۀ غیبهیچ بکری را از وی نه حجابست و نه بار
25. ۲۵ابر از آن آب دهان در رخ بحر اندازدچون نهد پیش سخنهای تو درّ شهوار
26. ۲۶لب بلب قهر تو دندان شده همچون خنجرسربسر بطش تو دست آمده مانند چنار
27. ۲۷آسیابیست برآب کرمت هر دندانشاهراهیست زخاک در تو هر رخسار
28. ۲۸از تو سر گشته نبودست کسی جز که قلموز تو دربند نبودست کسی جز دستار
29. ۲۹بانگ بر فتنۀ بیدار زدی تا بغنودکس شنیدست که از بانگ بخشبد بیدار؟
30. ۳۰پرده پوشیّ تو نگذاشت و گرنه طبعتپرده برداشتی از روی بنات افکار
31. ۳۱عکس دست سیهت دستی اگر برنهدبدو نیمه بزند صبح میان شب تار
32. ۳۲گر زند آتش خشم تو بر اجرام سپهرورجهد باد خلاف تو بر اطراف بحار
33. ۳۳قطره قطره بچکد زهرۀ دریا چون ابردرّه ذرّه بپرد آتش خور همچو شرار
34. ۳۴هرچه گویم زسخای تو ز صد نیست یکیو آنچه گوسم زجلال تو یکی هست هزار
35. ۳۵جاهش از قدر سه شش بیشی نه چرخ دهدهرکه یکبار زند با کف راد تو دچار
36. ۳۶در وقارست همه خیر و سعادت زیراهرکه سرتیز بود زخم خورد چون مسمار
37. ۳۷هر فرو مایه که او سوی بلندی یازدزود برگردد و سر زیر شود همچو بخار
38. ۳۸سرورا ! موکب عالیست که بادا منصوردانم آسوده بود زخم خورد چون مسمار
39. ۳۹گرد خیلت را یکباره فلک برخود زدکه نبد زحمت چشم تر این خدمتکار
40. ۴۰اگر از جمع مهاجر نبد این بار رهیپای بیرون ننهادست زحزب انصار
41. ۴۱آنچ در غیبت تو بر سر این خسته گذشتشرح یک سطر از آن ناید درصد طومار
42. ۴۲ذکر الوحشة وحشه ، سخن فرقت تومی نگویم که ندارم سر رنج و آزار
43. ۴۳لله الحمد که از فرّ قدومت امروزکس پراکنده نماندست جز زرّ نثار
44. ۴۴منم آن بنده که نتوانم دیدن که رسدبغبار درت از دیدۀ خورشید غبار
45. ۴۵گرچه بوته بردم در دل آتش گردونورچه کوره دهدم دور فلک دم بسیار
46. ۴۶تا بود ریخته در کالبدم زرّ روانکی بگردانم از نقد وفای تو عیار؟
47. ۴۷غم و تیمار بسی خوردم در غیبت تووقت آنست که داری تو بشرطم تیمار
48. ۴۸بر دعا ختم کنم نظم سخن زانک نمانددر ثنای تو از این بیش مجال گفتار
49. ۴۹تا ز زنگار فلک آینۀ صبح دمدهم بر آن گونه که از آینه زاید زنگار
50. ۵۰باد دولت را در گرد سرای تو طوافباد گردونرا بروفق مراد تو مدار
51. ۵۱قرّة العین جهان ، خواجه نظام الاسلامیا ربش در کنف سایۀ این صدر بدار
52. ۵۲گرچه خردست بر تبت ، زبزگان پیش استهمچنان کاول از خنصر گیرند شمار
53. ۵۳که پیوند بود جوهر آب و گل راهردو بادبد ز پیوستن هم برخوردار