1. ۱از این بشارت خرْم که ناگهان آمدهزار جان غمی گشته شادمان آمد
2. ۲گمان بری که سوی جان خستگان فراقصبا بمژدۀ جانان ز گلستان آمد
3. ۳که افتاب شریعت بطالع مسعودباوج برج سعادت ز ناگهان آمد
4. ۴خدایگان افاضل که موکب او راظفر جنیبه کش و فتح هم عنان آمد
5. ۵ز سرّ غیب قضا با سپهر رمزی گفتزبان کلکش از آْن رمز ترجمان آمد
6. ۶زد افتاب فلک دست عجز بر دیوارز بس که طیره از آن رمز ترجمان آمد
7. ۷ز اعتماد بر آن کلک ساق بستۀ اوستکه رزق را سر انگشت او ضمان آمد
8. ۸عدوش عاقبت کار سر نگون افتدز جام دشمنی او چو سر گران آمد
9. ۹بر سخاوت دستش گهر چه سنگ آردکه زیر تیشۀ جودش هزار کان آمد
10. ۱۰سر خلافش برداشت خصم و سر بنهاددرین معامله بنگر که بر زیان آمد؟
11. ۱۱میان گردن و سر تیغ باشد آنکس راکه بر خلاف ویش تیغ بر میان آمد
12. ۱۲زبان و دل بوفایش هر آنکه داشت یکیچو پسته خندان از بخت کامران آمد
13. ۱۳ببرد دست بدندان ز رشک قدرش چرخبرو ز شکل ثریّا از آن نشان آمد
14. ۱۴شب ضلالت از آن رایت آشکارا کردکه روزکی دو سه خورشید دین نهان آمد
15. ۱۵اگر ز طلعت او دیده مانده بد محرومرواست، کو ز لطافت همه روان آمد
16. ۱۶وگر نبود مکانش نشان پذیر ، سزدچو جای او ز شرف اوج لامکان آمد
17. ۱۷بسان عنقا یکچند شد نهان و آخرهمای وار بدین دولت آشیان آمد
18. ۱۸چو کرد صدر جهان روی سوی این حضرتدرست گشت که این قبلۀ جهان آمد
19. ۱۹باهل بیت نبوّت چو اعتضاد نمودز موج لجّۀ آفات بر کران آمد
20. ۲۰ز خاندان شریعت چو عزم هجرت کردبخاندان شهنشاه خاندان آمد
21. ۲۱پناه دین ، ملک السّاده ، مرتضی کبیرکه در جهان فتّوت خدایگان آمد
22. ۲۲سپهر مرتبت و فضل، عزب دین یحییکه امر حزمش تفسیر کن فکان آمد
23. ۲۳شعاع نسبت او دیده دوز اختر شدحریم درگه او کعبۀ امان آمد
24. ۲۴مکارمی که ز اسلاف او خبر بودستز خلق و سیرت پاکش همه عیان آمد
25. ۲۵اگر نه هندوی مالک رقاب شد تیغشچگونه حکمش بر گردنان روان آمد؟
26. ۲۶زهی شگرف عطایی که دست و ساعد توبتیغ و کلک جهان بخش و جان ستان آمد
27. ۲۷ز حکم قاطع تو تیغ ضربه پیشی خواستز نوک کلک تو صد طعنه در سنان آمد
28. ۲۸بنزد خصم تو تیغت نذیر عریانستکه در اداء پیامت همه زبان آمد
29. ۲۹چو دید طلعت خصم ترش لقای ترانیام تیغ ترا آب بر دهان آمد
30. ۳۰همای قدر ترا از جوارح دشمنهزار ساله ذخیره ز استخوان آمد
31. ۳۱بجز عنان که بدستت درون قرار گرفتدگر همه بدهی هر چه در بنان آمد
32. ۳۲همی بلرزد بر جان دشمنان تو تیغز رقّتست کزین گونه مهربان آمد
33. ۳۳طبیب گرز تو وقتست اگر رود بسرشچنین که حاسد جاه تو ناتوان آمد
34. ۳۴ز خضر تیغ تو کآب حیات مشرب اوستبقا و نصرت و اقبال جاودان آمد
35. ۳۵بجان ز خاک درت شمّه یی خرید فلکبجان تو که مرا سخت رایگان آمد
36. ۳۶زبان ز کام برون کرد تیغ گوهر باربزینهار از آن دست در فشان آمد
37. ۳۷از آن زمانه کند تیر بر حسود تو راستکه خم گرفته قدش ، راست چون کمان آمد
38. ۳۸بنعل اسب تو ماند هلال از این معنیسریع سیرتر از جمله اختران آمد
39. ۳۹هر انکه نام تو بر دل نگاشت همچو نگینفراز حلقۀ تدویر آسمان آمد
40. ۴۰بمدح چون تو نسیبی کجا رسد سخنمکه ره چه گویم قدرت ورای آن آمد
41. ۴۱مسلّمست ترا میزبانی عالمکه مثل صدر جهانت بمیهمان آمد
42. ۴۲بلند همّت صدری که چرخ با عظمتفتاده بر در او همچو آستان آمد
43. ۴۳بزرگوارا! دل تنگ می نباید داشتز نکبتی که برین دولت جوان آمد
44. ۴۴عیار نقد کمال بزرگواری راز حادثات جهان سنگ امتحان آمد
45. ۴۵اگر بکند عدو خاک درگهت چه شودکه کان فضل و کرم در جهان همان آمد
46. ۴۶چه نقص ذات ترا از خرابی مسکنخرابه هم وطن گنج شایگان آمد
47. ۴۷چو عرض تو ز حوادث مصون و محروس استهمه سعادت و اقبال را نشان آمد
48. ۴۸دماغ بود حسود ترا جهانگیریگرفتن تو مگر زانش در گمان آمد
49. ۴۹بتو چگونه رسد دست هر ستمکاریخدای عزّ و جلّت چو مستعان آمد
50. ۵۰چرا ز ظلم ستم پیشگان هراس کندکسی که حفظ خدایش نگاهبان آمد؟
51. ۵۱خدائیست همه کار تو عدو پنداشتکه با خدای به تلبیس بر توان آمد
52. ۵۲شود حریص بر اطفاء روشنایی شمعچو نیم سوخته پروانه را زمان آمد
53. ۵۳چو نیک نیک ازین حال می براندیشمتبارک الله خصم تو همچنان آمد
54. ۵۴سپهر قدرا ! بی حضرت تو خادم رامپرس شرح که احوال بر چه سان آمد
55. ۵۵نفس مراد بدو ناله از دهن می رفتسخن غرض بد و از لب همی فغان آمد
56. ۵۶ز غصّه جان بلب آمد مرا و طرفه تر آنکز باد سرد لبم نیز هم بجان آمد
57. ۵۷هزار شکر و سپاس از خدای عزّوجلکه باز چشمم بر صدر انس و جان آمد
58. ۵۸ترا سعادت بادا که تا نه بس گویندکه فتح نامۀ خیلت ز اصفهان آمد
59. ۵۹چو مصطفی بمدینه ز مکّه هجرت کردبفتح مکّه بشارت ز آسمان آمد
60. ۶۰بر آسمان جلالت بر اوج برج شرفدو کوکب چو شما را چو اقتران آمد
61. ۶۱قرین جاه شما باد اقتران مسعودچنانکه منشأ هر دولت این قران آمد