1. ۱خدای عزّوجلّ هرچه درجهان آردهمه بواسطۀ امرکن فکان آرد
2. ۲ولیک بعضی ازآن دروجود ره نبردمگرکه دست بشر پای درمیان آرد
3. ۳چوحکم کردکه ویرانه یی شودمعمورچنانکه سکنی آن راحت روان آرد
4. ۴ندا بسرّ دل پادشاه وقت کندکه روی همّت وغمخوارگی بدان آرد
5. ۵بساط امن دراطراف آن دیارکشدردای عصمت درسفت ساکنان آرد
6. ۶چواین مقدّمه معلوم شدنتیجۀ آنکنون دعاگو درحیّز بیان آرد
7. ۷چودرمجاری تقدیرایزدی این بودکه بخت،رخت سعادت باصفهان آرد
8. ۸خدایگان سلاطین هفت کشور راکه تاج ملک بدو فخرجاودان آرد
9. ۹شهنشهی که همی زیبدش که پایۀ تختزروی مرتبه برفرق فرقدان آرد
10. ۱۰جهان پناهی کوراسزدکه هفت اقلیمبزیرفرمان،ازبخت کامران آرد
11. ۱۱برید عزم بهرجانبی که بفرستدبشارت ظفرو فتح درزمان آرد
12. ۱۲شکوه سلطنتش هرکرا مصوّر شداگرچه دیو بود،سجده اش عیان آرد
13. ۱۳بخون دشمن دین تیغ اوچنان تشنه ستکه ازحکایت آن آب دردهان آرد
14. ۱۴ز پشت مهرۀ دشمن صفی درست نماندز بس شکست که گرزش دراستخوان آرد
15. ۱۵ندیده یی توز دریا که خیزران خیزدبکلک ورمح نگه کن که دربنان آرد
16. ۱۶بروزجنگ،بداندیش اونخستین چیزکه دردل آرد ازاندیشه ها،سنان آرد
17. ۱۷چوتیرراست نشیندمخالفش درخاکچودست شاه خم اندر قدکمان آرد
18. ۱۸درآن دیارکه اوخون دشمنان ریزدچناروسرو همه بار ارغوان آرد
19. ۱۹چونیزه هرکه کندسرکشی،سبک اورابسر بپای علم چون قلم دوان آرد
20. ۲۰چنان شهی را الهام کردوفرمان دادکه روی خیمۀ دولت بدین مکان آرد
21. ۲۱سرای علم طرازه ، اساس خیرنهددرخت ظلم کند خوف را امان آرد
22. ۲۲صلیب وخاج بسوزد ، کلیسیا بکندبنای مدرسه برگنبد گران آرد
23. ۲۳زخشت خام یکی جام جم بیارایدزآب وخاک یکی خلد ناگهان آرد
24. ۲۴کلاه گوشۀ خورشیدرا رسد آسیبچوماه قبّۀ او سر برآسمان آرد
25. ۲۵ز برج دلو دهد چرخ که گلش را آبمهش زخرمن خودکه بکهکشان آرد
26. ۲۶زحل زبهرشرف،ناوه یی بشکل هلالبساخت تاکه برو گل بنردبان آرد
27. ۲۷توباش تاشرف قصراو تمام شودبسا قصورکه درروضۀ جنان آرد
28. ۲۸چه مایه رنج کشدپای وهم تاخودرااز اوج چرخ برین عالی آستان آرد
29. ۲۹زشکل قبّه ومنجوق دست معمارشبرای چشم فلک میل وسرمه دان آرد
30. ۳۰چوآدم ارچه زخاکست اصل این بقعهشرف بعلم وتفاخر بعلم دان آرد
31. ۳۱روا بود اگر از بهراقتباس علومفرشته رخت بدین علم آشیان آرد
32. ۳۲چنانکه سنگ زخورشید لعل میگرددبدانک روی نظرگه گهی بدان آرد
33. ۳۳ز فرّ سایۀ یزدان عجب نشاید داشتکه خاک تیره از او رنگ گلستان آرد
34. ۳۴زبان خنجرسلطان چو هندوی گویدظفر زخامۀ دستور ترجمان آرد
35. ۳۵اگرچه حکم سلیمان روزگار کندولیک تخت صبا آصف الزّمان آرد
36. ۳۶بهمّت شرف الدّین علی تمام شودهرآنچه خسروآفاق درگمان آرد
37. ۳۷خدایگان وزیران مشرق ومغربکه هرچه حکم کند چرخ همچنان آرد
38. ۳۸عجب مدار ز تأثیر حزم بیدارشکه صیت معدلتش خواب پاسبان آرد
39. ۳۹کجاحدیث کمالات اوکنند ایرادچه نقصها که دراحوال باستان آرد
40. ۴۰زهی کریم خصالی که غیرت لطفتنسّیم بادصبا را همی بجان آرد
41. ۴۱کف توحاضر ودریاغریق لاف عریضبطنزصبح ازآن خنده برجهان آرد
42. ۴۲بهردیار که بگذشت یاوگیّ طمععطای توبسرش لشکری گران آرد
43. ۴۳جهان خزان بود از برگهای گوناگونچوهمّت توامل را بمهیمان آرد
44. ۴۴وکیل رزق سرانگشت تست هرچ آردهمه زپهلوی آن کلک ناتوان آرد
45. ۴۵مکارم توپی اندرپیش همی تازدتفقّدت چوزدل خسته یی نشان آرد
46. ۴۶بسی نماند که ازبهرداوری خرگوشقفای گرگ بگیرد برشبان آرد
47. ۴۷مثل زنند بدو تا با نقراض جهانمآثر تو کسی گر بداستان آرد
48. ۴۸زبان چوتیغ لبالب کند زموج گهرکسی که جود ترا نام برزبان آرد
49. ۴۹عواطف توگریبان چون منی گیردز موج لجّۀ آفات برکران آرد
50. ۵۰نیاورد بتو داعی ثنای سردستیولیک ورد دعا ازمیان جان آرد
51. ۵۱معاون همه سلطان شرع مولاناستکه یمن ناصیتش هرچه بایدآن آرد
52. ۵۲بخاک درگه او اهل فضل فخر آرندچنانکه او بجناب خدایگان آرد
53. ۵۳لقاطۀ سخن اوست هرچه ماگوییمز باغ چیده بودهرچه باغبان آرد
54. ۵۴زتو بدفع مضرّت کجا شود خرسندکسی که نظم ازین گونه دلستان آرد
55. ۵۵رسید روزه که هرروز بلکه هرساعتترابه دولتی ازغیب مژدگان آرد
56. ۵۶دوام عمرتوبادا که چون تویی هیهاتکه دور چرخ زتأثیر صدقران آرد