1. ۱اگر در حیّز عالم کسی هستکه همّت بر کرم مقصور دارد
2. ۲نباشدجز شهاب الدّین که طبعشهمه خطّ هنر موفور دارد
3. ۳زجام لطف او یک جرعه آنستکه در سر نرگس مخمور دارد
4. ۴زباد خلق او یک شمّه آنستکه در دل غنچۀ مستور دارد
5. ۵که باشد بحر تاباشد چو دستش؟که او چون بحر صد گنجور دارد
6. ۶غلام آن چنان رای منیرمکه چونخورشید صد مزدور دارد
7. ۷حدیث حاتم طایی شنیدیکه هر کس در کتب مسطور دارد
8. ۸نباشد ده یکی از آن مقاماتکه دستش در سخا مشهور دارد
9. ۹ز جان بر دولت او مهربانستفلک گرچه دلی کینور دارد
10. ۱۰شعاع خاطرش بر چرخ چارمدل خورشید را محرور را دارد
11. ۱۱ازآن معنی جهانگیرست خورشیدکه هم از رای اومنشور دارد
12. ۱۲ز گوهر پاشی دست و زبانشزمانه لؤلؤ منثور دارد
13. ۱۳زدم سردی حسودش چون خزانستولی در دل تف باحور دارد
14. ۱۴زمانه دشمنش رادر لگد کوببسان خوشۀ انگور دارد
15. ۱۵بهر جانب که روی آورد عزمشسپهرش اندر آن منصور دارد
16. ۱۶کمال لطف او از بردباریهمیشه خصم را مغرور دارد
17. ۱۷صریر کلک او در نشر امواتمگر انبازه یی با صور دارد
18. ۱۸زکلکش خشگ مغززی بس عجب نیستکه سر با مشک و با کافور دارد
19. ۱۹بنزد عقل نعل مرکب اوشرف بر گوشوار حور دارد
20. ۲۰زطبعش شاخ معنی بارور شدز رایش کار دانش نور دارد
21. ۲۱بزرگا! زارزوی خدمت تورهی گرچه دلی رنجور دارد
22. ۲۲همی ترسد که از ناسازی آنجامزاج زاد فی الطّنبور دارد
23. ۲۳وگرنه زان کجاکش اعتقادستبدان حضرت دلی آزور دارد
24. ۲۴ازآن معنی بخدمت کمتر ایدکزآن درگاه زحمت دور دارد
25. ۲۵در آن شک نیست کانعام دو دایمهمه اهل هنر را سور دارد
26. ۲۶اگر داند که در گنجد طفیلیمرا از جمع آن جمهور دارد
27. ۲۷وگر شایستگیّ آن ندارمبدین گستاخیم معذور دارد
28. ۲۸ز الطاف الهی چشم دارمکه اعدای ترا مقهور دارد