1. ۱صدرا ! ز خاکپای تو بیزار نیستمکز خدمت تو یک دم بیکار نیستم
2. ۲ز اندیشۀ مدیح تو شب نگذرد که منتا روز همچو بخت تو بیدار نیستم
3. ۳بادا زبان بریده، دماغم ز هیچ پرگر با تو راست خانه چو طیّار نیستم
4. ۴ای منعمی که با کف گوهر فشان تومحتاج بحر و ابر گهربار نیستم
5. ۵پشت من از چه روی دوتا گشت ؟ گر چو چرخاز بار منّت تو گران بار نیستم
6. ۶یک رویه ام چو آینه در بندگیّ تولیکن مرایی آینه کردار نیستم
7. ۷داند جهان که من بهر آهو که در منستجز بندۀ خلاصۀ احرار نیستم
8. ۸گه گه نبودمی ز جهان خستۀ جفاو اکنون بدولت تو بیکبار نیستم
9. ۹آن به که راست گویم باشد دروغ محضگر گویمت ز چرخ دل افکار نیستم
10. ۱۰ای چرخ نیستم من از ابناء علم و فضلور نیز هستم ایمه تو انگار نیستم
11. ۱۱گفتم بچرخ جانم بستان و وارهانگفتا که باش ، قافل ازین کار نیستم
12. ۱۲کارم ببرگ ساز از آن نیست همچو گلکز حرص نیز دندان چون خار نیستم
13. ۱۳چون مار خاک میخورم ایراکه همچو موشپرحیلت و منافق و طرّار نیستم
14. ۱۴سنگ و زرم یکیست چو میزان بچشم از آندر بند مهر و کیسه چو دینار نیستم
15. ۱۵گویم که مرغ زیرکم آری بهر دو پایدر دام غم بهرزه گرفتار نیستم
16. ۱۶چون سایه پردگی سرای قناعتمچون خور ز حرس شهرۀ بازار نیستم
17. ۱۷زان تا بهر دری بطمع در شوم بزورداده قفا بزخم چو مسمار نیستم
18. ۱۸زنبور سان قبای طمع در نبسته اماز همّت ار چو باز کله دار نیستم
19. ۱۹نایم فرو به خانۀ هرکس چو عنکبوتگرچه درون پردۀ اسرار نیستم
20. ۲۰چون مور اگر ضعیفم ، هم بار می کشمباری چو پشّه عاجز خون خوار نیستم
21. ۲۱برخوان ناکسان ننشینم ببوی لوتدر چشم خلق از آن چو مگس خوار نیستم
22. ۲۲گر چون مگس سماع کن و دست برزنمباری چو مور عاقد زنّار نیستم
23. ۲۳دل راست همچو مسطر از آنم که از گژیبرگرد خویش گشته چو پرگار نیستم
24. ۲۴در روی خلق روی چو آینه زان نهمکاندر طمع چو شانه سبکسار نیستم
25. ۲۵چون تیشه بهر آن کندم چرخ سرزنشکز حرص همچو ارّه شکم خار نیستم
26. ۲۶خود در سر تو می نشوم هیچ از آنک منپر بند و پیچ پیچ چو دستار نیستم
27. ۲۷تو حمل بر توانگری و کبر من مکنگرمبرم و گران و جگرخوار نیستم
28. ۲۸از عادتی که نیست نه از ثروتی که هستدر بند مال اندک و بسیار نیستم
29. ۲۹واقف بسائلی ز بر هر کسی نیمچون ابر اگرچه صاحب ادرار نیستم؟
30. ۳۰طبعم بطبع نیست ، نپرسی که خود چرااین روزکی سه چار پدیدار نیستم؟
31. ۳۱کردم زطبع دی طلب گوهر سخنگفتا که با تو بر سر گفتار نیستم
32. ۳۲الحق نکو بتربیتم غم همی خوریدر نازکمی از آن کم گلنار نیستم
33. ۳۳گفتم که از کجات کنم پرورش ؟ بگویدانی که با خزانه و انبار نیستم
34. ۳۴گفتا که خون بهای من از خواجه می ستانگفتم که خواجه گفت : خریدار نیستم
35. ۳۵گفتا : چو تو خزینۀ زرّ و درم نییمن نیز بحر لؤلؤ شهوار نیستم
36. ۳۶من خواص گاه مدحت و آنگه ز جود عاممخصوص هم بحرمان ، خوش کار نیستم
37. ۳۷چون گاه تربیت نشناسد کسی مراانگام مدح گفتن پندار نیستم
38. ۳۸گفتم که کم ز تهنیت عید؟ دم نزدیعنی که مرد جستن بیگار نیستم
39. ۳۹تا لاجرم بحضرت تو ، ارچه ام نبودامروز هیچ حرمت و مقدار نیستم
40. ۴۰با طبع در نبردم ، ای صدر یارییزان دست درفشان که دگر یار نیستم
41. ۴۱من استماحت از کف راد تو می کنمخود مفتخر بجودت اشعار نیستم
42. ۴۲شعر و هنر مگیر و حقوق قدیم نیزدر بندگی برابر اغیار نیستم؟
43. ۴۳دور از خران خاص خری گیر خود مراآخر چه شد که از در افسار نیستم
44. ۴۴گردونم از غذا بچه فرمود احتمانبضم ببین درست که بیمار نیستم
45. ۴۵ترک نسیب کردم کز خطّ نانواپروای خطّ عارض دلدار نیستم
46. ۴۶افلاس من بظاهر حالم مسجّلستمحتاج عقد محضر اعسار نیستم
47. ۴۷دانی که چیست موجب ماندن درین دیار؟وجه کریّ و قوّت رفتار نیستم
48. ۴۸تشریف من ز جبّه و دستار کم مبادگر مستحقّ غلّه به خروار نیستم
49. ۴۹ای صدر روزگار تو انصاف من بدهتا روشنت شود که ستمکار نیستم
50. ۵۰در لطف طبع و خوش سخنی در ثنات اگرچون انوریّ و اشرف و بندار نیستم
51. ۵۱در شیوۀ گرانی از جمع شاعرانباری کم از مهذّب دهدار نیستم
52. ۵۲داند جهان که من بچنین قوّت سخنالّا بخدمت تو سزاوار نیستم