1. ۱زهی خجل ز معالیّ تو سپهر رفیعزهی رهین ایادیّ تو شریف و وضیع
2. ۲بهاء دولت و ملّت که تاج معنی راخرد بگوهر لفظ و می کند ترصیع
3. ۳زعکس خاطر تو تیغ آفتاب صقیلزتاب سطوت تو دور روزگار سریع
4. ۴برشمایل خلق و کفایت رایتکدام فصل ربیع و چه جای فضل ربیع
5. ۵صریر کلک تو چو ارغنون نوازشودز شوق گردد چذر اصم بطبع سمیع
6. ۶زمانه کار نبندد گشاد نامۀ صبحاگر نباشدش از رای روشنت توقیع
7. ۷مکارم تو جهانرا برزق خلق کفیلشمایل تو گنه را بنزد عفو شفیع
8. ۸برآن جریده که مثبت شدست نام کرمز روی مرتبه در فصل اولست ربیع
9. ۹بپیش خلق تو گل جلوه کرد از این معنیهزار دستان بر وی همی زند تشنیع
10. ۱۰عدوت اگر چه بصورت ران و بی معنیستعجب مدار که موزون شود گه تقطیع
11. ۱۱درآن مقام که کلک تو ضبط مالک کندچو تیغ هر نفسی بر کشد هزار صنیع
12. ۱۲بهندوان برهنه چه اعتبار بودچو خامۀ تو گشاید حصارهای منیع
13. ۱۳بدست بخت جوان تو هفت دایۀ چرخچنانکه مهرۀ گهواره پیش طفل رضیع
14. ۱۴ز حرص خصم تو چون۴سگ دوچشم کردچهارسمج بود نظر نحس خاصه در تربیع
15. ۱۵زابر پیش بیان تو گر سخن رانمبجان تو که خطایی بود عظیم شنیع
16. ۱۶چه جای ابر که امروز دست راد تراچو کان و دریا هستند صدهزار صنیع
17. ۱۷بهر دقیقه رسد آفابی ارتو کنیز رای خویش یکی ذرّه بر فلک توزیع
18. ۱۸شنیده ام که فلک را نشاط خدمت تستبلند همّتی از مثل او مدار بدیع
19. ۱۹منازعان ترا با تو چون قیاس کنندفکیف یلخق فی الشأ و ظالع بضلیع
20. ۲۰شکایت از ستم روزگار با تو کنمکه روزگار ترا بنده ییست نیک مطیع
21. ۲۱تفضّلی کن و زو باز پرس تا که مرابگونه گونه نوایب چرا کند تفجیع
22. ۲۲بشادمانی اگر با منش مضایقتستبضرب باری همواره می کند توسیع
23. ۲۳ز عمر چونکه پس افکند نیست جز عمرمبخیره عمر گرامی چرا کنم تضییع ؟
24. ۲۴مرا ز نکبت ایّام بر سر آن آمدکه شرح آن نبود جز زیادت تصدیع
25. ۲۵کریم طبعا! اندراداء این مدحتگمان مبر که مرا حرص می کند تطمیع
26. ۲۶ولیک مقصد من آن بود که عرضه دهمعناء طبع پریشان بنزد رای رفیع
27. ۲۷قضاء حقّ ثنای تو چون تواند کردمطوّقی که کند چند لفظ را تسجیع
28. ۲۸اگر چه سوسن را جمله تن زبان گرددهنوز قاصر باشد ز ذکر شکر ربیع
29. ۲۹همیشه تا که بود هفت خانۀ افلاکزبس تراجع انجم چو خانۀ ترجیع
30. ۳۰همیشه دولت بیدار باد و بخت توزانکه فتنه بخت حسود ترا شدست ضجیع