1. ۱رسول مرگ ز ناگه بمن رسید فرازکه کوس کوچ فروکوفتند، کار بساز
2. ۲کمان پشت دوتا چون بزه درآوردیز خویش ناوک دلدوز حرص دور انداز
3. ۳چو پنبه زار بناگوش بشکفید تراز گوش پنبه برون کن، به کار خود پرداز
4. ۴میان پنبه و آتش کسی چو جمع نکردچه می کنی سر چون پنبه زار و آتش آز؟
5. ۵چو صبح پیری پف کرد، شمع عمر بمرداگرچه جانی هم می کند بسوز و گداز
6. ۶بریخت آب حیات و برفت باد بروتنماند قوت پای و ضعیف گشت آواز
7. ۷بسوی خاک همی بایدت نمود سجودکنون که قامت تو شد دوتا چو بانگ نماز
8. ۸نه هرکجا که بود برف، آتش افروزند؟ز برف پیری شد سینۀ من آتش باز
9. ۹ستون خیمۀ قالب کنم دو دست ضعیفچو من ز پستی خرپشته را برم بفراز
10. ۱۰بپای خاستن از دست برنمی خیزدازآن بدست کنم چون کنم قیام آغاز
11. ۱۱سرم بخاک فرو می شود ز پشت دوتابخاک سر چو فرو شد کجا برآید باز؟
12. ۱۲ز ضعف زانوی خود بوی مرگ می شنومز عجز چون سربینی نهم به زانو باز
13. ۱۳سرم ز آتش پیری به شمع ماند و زودنهد اجل سر این شمع در دهانۀ گاز
14. ۱۴تبارک الله از آن میل من بروی نکوتبارک الله از آن قصد من به زلف دراز
15. ۱۵کنون چه گیسوی مشکین مرا چه مار سیاهکنون چه شعلۀ آتش مرا چه شمع طراز
16. ۱۶دریغ جان گرامی که رفت در سر تندریغ روز جوانی که رفت در تک و تاز
17. ۱۷دریغ دیده که برهم نهادمی بایدکنون که چشم بکار زمانه کردم باز
18. ۱۸دریغ و غم که پس از شصت و اند سال از عمرز ناگهان بسفر میروم نه برگ و نه ساز
19. ۱۹به صدهزار زبان گفت در رخم پیریکه این نه جای قرار است خیز و واپرداز
20. ۲۰فروشدت بگل شیب پای ضعف بکشبرآمدت ز گریبان عجز سر مفراز
21. ۲۱چو جلوگاه حواصل شد آشیانۀ زاغمکن به پر هوس در هوای دل پرواز
22. ۲۲برون ز کنج قناعت منه تو پای طلبکه مرغ خانگی ایمن بود ز چنگل باز
23. ۲۳ز آرزوی و هوس نفس خویش سیر مکندرنده تر بود آنگه که سیر گشت گراز
24. ۲۴ز خشم و شهوت، خود را دد و ستور مکنبحلم و علم چو زیشان نمیشوی ممتاز
25. ۲۵ز پیش خود بفرست آنچه دوستر داریکه گم شود ز تو هرچه از پس تو ماند باز
26. ۲۶ترا بجز تن فانی و جان باقی نیستز هرچه حاصل تست از جهان هزل و مجاز
27. ۲۷برای این تن فانی هزار رگ و نوابساختی، یکی از بهر جان پاک بساز
28. ۲۸چو شیرمردان، با محنت و بلا خو کنکه بس زنانه متاعیست عیش و نعمت و ناز
29. ۲۹ز دانۀ دلت آمد به بار خوشۀ حرصبجز نیاز چه آرد به بار تخم نیاز
30. ۳۰چو آب گنده ز مخرج، سوی نشیب مپویچو آب زنده ز چشمه بسوی بالا یاز
31. ۳۱تو با حریف دغادست خون همی بازیکمال فکر بکار آر و هیچ سهو مباز
32. ۳۲چو استوار نباشد بنای عمر چه سود؟چو پایدار نباشد به جاه و مال مناز
33. ۳۳بعشق بازی این گنده پیر، هردو جهانبه باد دادی و با تو نشد دمی دمساز
34. ۳۴عروس ایمان مانده برهنه وز صد دستبرای هیزم دوزخ بهم کشیده جهاز
35. ۳۵بامر شرع تصرف در آفرینش کنکه از حدود نشاید گذشت جز به جواز
36. ۳۶نوازشی بکن اسلام را که گشت غریبنخواهی آنکه لقب باشدت غریب نواز؟
37. ۳۷رها مکن که سر دیو در میان باشدبه خلوتی که ترا با خدای باشد راز
38. ۳۸تجارت ره حق چون کنی بشرکت دیوز سود و مایه زیان آورد چنین انباز
39. ۳۹ره سلامت اگر می روی مجرد شوکه جز عنا نفزاید، ترا لباس و طراز
40. ۴۰ببین که آبی خوشبو چو جامه پشمین کردحرام گشت برو کارد از ره اعزاز
41. ۴۱به تیغ مطبخ از آن مثله شد که درپوشیدلباس تو برتو از دماغ گنده پیاز
42. ۴۲ز صد یکی چو نخواهد گرفت در تو سخنهمان به است که در موعظت کنم ایجاز
43. ۴۳به گردن تو رسد حلقۀ کمند اجلتو خواه نرمک بنشین و خواه تیز بتاز
44. ۴۴درود باد ز ما بر روان صاحب شرعکه بر نبوت او مهر شد در اعجاز