نَفَى أهْلَ الحَبَلَّقِ يَوْمَ وَجٍّ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مزینه و بنی‌خفاف آشکارا اهل حبلق را در روز وج راندند•نَفَى أهْلَ الحَبَلَّقِ يَوْمَ وَجٍّ ⁎ مُزَيْنَةُ جَهْرَةً وبَنُو خُفَافِ
2. 2بامدادان با هزار تن از سلیم و هزار تن از بنی‌عثمان کامل بر آنان تاختیم•صَبَحْناهُمْ بأَلْفٍ من سُلَيْم ⁎ وألفٍ من بني عثمان وافِ
3. 3شانه‌هایشان را به ضربه و نیزه و تیرهای پردار ظریف تیز کردند•حدوا أكتافهم ضرباً وطعناً ⁎ ورمياً بالمريشةِ الِّلطافِ
4. 4با جوانان و پیران بر آنان تیر انداختیم، هر سرکش و استوارپهلویی را بازمی‌داشت•رَمَيْناهم بشُبَّانٍ وشِيبٍ ⁎ تكفكفُ كلَّ ممتنعِ العطافِ
5. 5میان صف‌ها برایشان باران تیر می‌بینی، چنان که شکاف تیر از کمانچه می‌گریزد•تَرَى بينَ الصُّفوفِ لَهُنَّ رَشْقاً ⁎ كما انْصَاعَ الفُواقُ عنِ الرِّصَافِ
6. 6اسبان تنک‌مو و اصیل را در میانشان می‌بینی که با نیزه‌های راست‌شده می‌درخشند•تَرَى الجُرْدَ الجِيادَ تَلوحُ فيهِمْ ⁎ بأرماحٍ مقوَّمةِ الثقافِ
7. 7شادمان از آنچه می‌خواستیم بازگشتیم و آنان از مخالفت پشیمان بازگشتند•ورحنا غانمين بما أردنا ⁎ وراحوا نادمين على الخلافِ
8. 8و ما به پیامبر خدا پیمان‌هایی دادیم بر نیکویی صفا•وأعطينا رسول الله منّا ⁎ مواثِيقاً على حُسْنِ التَّصَافِي
9. 9پس از بطن مکه گذشتیم و با پرهیزگاری خدا و شمشیرهای سبک و سپید خود حفظ شدیم•فجزنا بطن مكة وامتنعنا ⁎ بتَقْوَى الله والْبيضِ الخِفَافِ
10. 10ستون ما در حجرات نجد فرود آمد، پس الیه و قدوس تا شراف•وحَلَّ عَمُودُنَا حَجَراتِ نَجْدٍ ⁎ فأليةَ فالقدوسَ إلى شرافِ
11. 11لات و عزی را معبود خواستند؛ خدا بس است و لات بی‌نیاز•أرادوا اللاتَ والعزّى الهاً ⁎ كَفَى بالله دُونَ اللاَّتِ كَافِ