法曲献仙音 — نغمهٔ پیشکش به پریان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1تالارِ تهی سرما را در بر گرفته، پردهٔ کوچک به ماه راه دارد؛ رنگِ شامگاه بیش از همه بلندی را دوست دارد.•虚阁笼寒，小帘通月，暮色偏怜高处。
2. 2درختان کاخِ دورِ شاهی را پوشانده‌اند و آب با راهِ شاهی هم‌سطح است؛ همهٔ دریاچه و کوه در جام و سفره جای گرفته‌اند.•树隔离宫，水平驰道，湖山尽入尊俎。
3. 3چه چاره که میهمانِ چو دیری اینجا مانده است؛ بانگِ کوبهٔ رخت‌شویی اندوه را با خود می‌برد.•奈楚客淹留久，砧声带愁去。
4. 4بارها سر برمی‌گردانم.•屡回顾。
5. 5بادِ پاییز گذشت و هنوز اندیشهٔ بازگشت سامان نیافته است.•过秋风、未成归计。
6. 6کیست که یاد کند من دوباره رقصِ سرخِ افراهای سرد را می‌بینم؟•谁念我、重见冷枫红舞。
7. 7آن بانوی ساده‌آرا را بیدار کن و بپرس: جاودانِ بو اکنون کجاست؟•唤起淡妆人，问逋仙、今在何许。
8. 8قلمِ عاج و کاغذِ ققنوس؛ چرا اکنون مصرعی زیبا نمی‌سرایی؟•象笔鸾笺，甚而今、不道秀句。
9. 9می‌ترسم حسرت‌های نهانِ عمرم به باران و مِهِ کنارِ ماسه بدل شود.•怕平生幽恨，化作沙边烟雨。