女冠子 — نو گوان زی: شبِ جشنِ فانوس (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عطرِ گلِ هویی می‌آید.•蕙花香也。
2. 2پس از برف هوا روشن است، و برکه و کوشک چون نقاشی‌اند.•雪晴池馆如画。
3. 3نسیمِ بهار پرواز کرد و رسید؛ بر برجِ سنجاقِ گران‌بها، یک‌سره نوای دهنی و نی، و پرتوی بلورین می‌تابید.•春风飞到，宝钗楼上，一片笙箫，琉璃光射。
4. 4و اکنون فانوس‌ها بی‌رونق آویخته‌اند.•而今灯漫挂。
5. 5این دیگر آن غبارِ پنهان و ماهِ روشن نیست، آن شبِ جشن.•不是暗尘明月，那时元夜。
6. 6وانگهی، این سال‌ها دل تنبل شده و جان هراسان؛ شرم دارم با دخترکانِ آراسته در بازی رقابت کنم.•况年来、心懒意怯，羞与蛾儿争要。
7. 7شهرِ رود خاموش است و پاسِ نخستِ شب زده شد.•江城人悄初更打。
8. 8می‌پرسم چه کسی می‌داند چگونه آن شکوه را دوباره از آسمان وام بگیرد؟•问繁华谁解，再向天公借。
9. 9فتیلهٔ سرخِ مانده را می‌چینم.•剔残红灺。
10. 10تنها در خواب، مبهم، کالسکه‌های زرنشان و دستمال‌های ابریشمین را می‌بینم.•但梦里隐隐，钿车罗帕。
11. 11کاغذِ وو با پودرِ سیمین صیقل خورده.•吴笺银粉砑。
12. 12می‌خواهم منظرهٔ خانهٔ دیرین را به صورتِ گپی آسوده بنویسم.•待把旧家风景，写成闲话。
13. 13خنده‌ام می‌گیرد از دخترکِ همسایه با گیسوانِ سبز، که به پنجره تکیه داده و هنوز می‌خواند: «آفتاب در غرب فرومی‌رود».•笑绿鬟邻女，倚窗犹唱，夕阳西下。