贺新郎 — هه شین لانگ: دریغِ گذشته (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خوابِ خانهٔ زرین سرد است.•梦冷黄金屋。
2. 2دریغ از چنگِ تسین، که در صفِ مایلِ غازهای وحشی، سیم‌های سپیدش را غبار گرفته.•叹秦筝、斜鸿阵里，素弦尘扑。
3. 3به پری‌شاهرخی نازنین بدل شد و پرید و بازگشت، و هنوز سبزیِ کهنِ پنجرهٔ تور را می‌شناسد.•化作娇莺飞归去，犹认纱窗旧绿。
4. 4باران تازه گذشته، و گیلاس‌ها چون دانهٔ لوبیا ریزند.•正过雨、荆桃如菽。
5. 5این درد آرام نمی‌گیرد، می‌دانی؟ چون بر سکوی یشمین صفحهٔ بازیِ مهره ناگهان برخاست.•此恨难平君知否，似琼台、涌起弹棋局。
6. 6سایهٔ لاغر، از شمعِ روشن بیزار است.•消瘦影，嫌明烛。
7. 7از برجِ مرغابی‌های ماندارین یشمِ شرق و غرب شکسته فرومی‌ریزد.•鸳楼碎泻东西玉。
8. 8می‌پرسم عطر کی دوباره گسترده شود؟ با سنجاقِ زمردین هم نمی‌توان فال گرفت.•问芳、何时再展，翠钗难卜。
9. 9می‌خواهم ابروهای درباری را چون ابر بکشم و بر طومارِ ابریشمِ خام نقش کنم.•待把宫眉横云样，描上生绡画幅。
10. 10بیم دارم که دیگر آرایشِ این روزگار نباشد.•怕不是、新来妆束。
11. 11بادبزنِ رنگین و کوبه‌های عاج همه هنوز هستند؛ دریغ که کسی نیست که آهنگ‌های کای‌یوان را دریابد.•彩扇红牙今都在，恨无人、解听开元曲。
12. 12بیهوده آستین بر چهره می‌کشد و به خیزرانِ سرد تکیه می‌دهد.•空掩袖，倚寒竹。