ما ينسي الدهرُ لا يبرحْ لنا شجناً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1روزگار آن اندوه را از ما فراموش نمی‌کند، روزی که شترها و ماده‌شتران آن را دریافتند.•ما ينسي الدهرُ لا يبرحْ لنا شجناً ⁎ يومٌ تداركهُ الأجمالُ والنوقُ
2. 2همواره در دل شوری بود که بالا می‌رفت تا به سیاهی چشم رسید و آن را غرق کرد.•ما زالَ في القلبِ وجدٌ يرتقي صعداً ⁎ حتى أصَابَ سَوَادَ العَينِ تَغرِيقُ
3. 3کجایند آنان که نعمان را در دشت فرود آوردند؟ یا کجایند فرزندان شیبان، آن جوانان نیکوروی؟•أينَ الأولىَ أنزلوا النعمانَ ضاحيةً ⁎ أمْ أينَ أبْناءُ شَيْبانَ الغَرَانِيقُ
4. 4با مردمی فرومایه وصلت کردی که در سینه‌هایشان کینهٔ کهن است و در خویشان تنگ‌نظری.•صاهرتَ قوماً لئاما في صدورهمُ ⁎ ضِغْنٌ قَديمٌ وَفي أخلاقِهِمْ ضِيقُ
5. 5به اخطل بگو، آنگاه که بر ما بانگ زد: کوتاه بیا که کوتاهی سزاوار توست.•قلْ للأخيطلأ إذْ جدَّ لجراء بنا ⁎ أقْصِرْ فإنّكَ بالتّقصِيرِ مَحْقُوقُ
6. 6خورشید برنمی‌آید مگر آن که او در رنج است، و فرو نمی‌رود مگر آن که او عقب‌مانده است.•لا تطلعُ الشمسُ إلاَّ وهوَ في تعبٍ ⁎ و لا تغيبُ إلاَّ وهوَ مسبوقُ
7. 7جانم فدای قیس در روز گردهمایی شما، آنگاه که زبان اخطل را آب دهان تر نمی‌کند.•نَفْسَي الفِداءُ لقَيْسٍ يَوْمَ تَعَصِبكمْ ⁎ إذْ لا يبلُ لسانَ الأخطلِ الريق
8. 8شمشیرهای سپید و آزموده در دستان آنان است که بر سرها فرود می‌آید و بر گردن‌ها می‌نشیند.•بِيضٌ بِأيّديهِمُ شُهْبٌ مجَرَّبَةٌ ⁎ للهام جذٌ وللأعناقِ تطبيق
9. 9و تغلبی‌ها نر بدی دارند و مادرشان زنی بی‌حیا و بسیارگوست.•وَالتّغلِبيّونَ بِئسَ الفَحلُ فَحلُهُمُ ⁎ فحلاً وأمهمُ زلاء منطيق
10. 10زیر کمربندها نشیمنگاه‌هایی سخت است، چون داروی ناخوش که فضولات و آلودگی به آن رسیده باشد.•تَحْتَ المَنَاطِقِ أسْتَاهٌ مُصَلَّبَةٌ ⁎ مِثْلَ الدوَا مَسّها الأنقاسُ وَاللِّيقُ